donderdag 4 februari 2010

Het literaire voorjaar # 2 Franse literatuur in vertaling

De Nederlandstalige uitgevers zijn dit voorjaar niet bepaald scheutig met Franse vertalingen, al zitten er met Philippe Claudel, J.M.G. Le Clézio en Alexandre Dumas fraaie krenten in de pap.
°Philippe Claudel, Tot ziens, meneer Friant (uitgeverij Vrijdag, maart, co-productie De Bezige Bij)
Philippe Claudel, Alles waar ik spijt van heb (De Bezige Bij, mei)
De nog steeds groeiende schare liefhebbers van Philippe Claudel wordt dit voorjaar op zijn wenken bediend. Uitgeverij Vrijdag serveert van de gekoesterde Franse auteur de novelle Tot ziens, meneer Friant, waarin hij het Frankrijk van zijn jeugd tot leven wekt. Aan de hand van de schilderijen van Emile Friant schrijft Claudel een tedere bespiegeling over zijn grootmoeder en haar verdwenen wereld. De schilderijen van Friant omlijsten de tekst. Bij De Bezige Bij, vaste Nederlandse uitgever van Claudel, verschijnt de vertaling van één van zijn vroegste romans Quelques-uns des cent regrets uit 1999, waarin de verteller ook al een excursie naar een plaats uit zijn jeugd in het noorden van Frankrijk maakt, waar zijn moeder wordt begraven. Waarom heeft hij op zijn zestiende haar de rug toegekeerd? De uitgever spreekt van “een intense, sfeervolle roman over familiegeheimen” en “de eeuwige zoektocht naar zelfinzicht.” Tegelijk verschijnen er vier heruitgaves van Claudels boeken.
°J.M.G. Le Clézio, Refrein van de honger (De Geus, maart)
De Geus brengt aan een gestaag tempo de vertalingen van de Franse ‘multiculturele’ Nobelprijswinnaar 2008. In zijn recentste roman Ritournelle de la faim (2008) voert Le Clézio Ethel ten tonele, die opgroeit in de jaren dertig in Parijs in een welvarend gezin, dat vanuit Mauritius en La Réunion naar Frankrijk is gekomen. Haar vader is een dandy, die ervan houdt om geregeld ‘salon’ te houden, hoewel hij zich dat financieel niet kan permitteren. Hij verliest zijn geld aan een slechte investering. Straatarm moet het gezin verhuizen naar een klein bergdorpje in Zuid-Frankrijk.

°Delphine de Vigan, Ondergrondse uren (Nieuw Amsterdam, mei)
Deplhine de Vigan scoorde in Frankrijk een bestseller met de roman No en ik. Nu wordt haar geprezen Les heures souterraines vertaald, waarin “de eenzaamheid van het moderne leven” centraal staat. Uitgangspunt vormt de ontmoeting tussen Mathilde, een moeder van drie kinderen, en noodhulparts Thibault in de Parijse metro, “zomaar twee mensen die proberen niet geluidloos ten onder te gaan aan het stille, onzichtbare geweld van de stad en de onverschilligheid.”
°Laurent Graff, Je laatste foto (Nijgh & Van Ditmar, net verschenen)
Met vederlichte én diepzinnige romans als De man die op reis ging nestelde Laurent Graff zich spoedig in onze categorie favoriete auteurs. Zojuist verscheen Je laatste foto, waarin hij zijn speelse absurdisme wederom uitleeft. Hij dist het verhaal op van een man die zijn grote liefde tijdens de laatste maanden van haar leven als een bezetene heeft gefotografeerd. Het resulteert in een droomachtig verhaal over liefde en dood.
°Alexandre Dumas, De Graaf van Montechristo (L.J. Veen, net verschenen)
Wie toe is aan een herontdekking van Alexandre Dumas, de veelschrijvende kolos uit de negentiende eeuw (met ruim 400 boeken op zijn actief), zal verguld zijn met de integrale Nederlandse vertaling van Dumas’ romantische avonturenroman De Graaf van Montechristo, door Jan H. Mysjkin. Edmond Dantès, de onschuldig veroordeelde zeeman die veertien jaar zat opgesloten in de donkere kerkers van Château d’If, is daarin uit op vergelding. Zijn tragische verloofde Mercédès heeft zich tot een vreugdeloos huwelijk laten verleiden met Dantès’ vijand Fernand. Als Dantès hoort van een verborgen schat op het eiland Montecristo, ontsnapt hij om die schat in handen te krijgen en zint hij op wraak op het trio dat hem in de penarie stortte.
°Jean Rouaud, De beloofde vrouw (Van Oorschot, voorjaar)
Een man in kikvorspak en een vrouw ontmoeten elkaar bij de gendarmerie van een dorp in Normandië waar zij, apart van elkaar, aangifte komen doen. Haar huis is leeggehaald door inbrekers. Zijn vrouw is met de noorderzon uit hun appartement in Parijs vertrokken met medeneming van al hun bezit, en terwijl hij troost zocht onder water, zijn dieven er vandoor gegaan met zijn auto en wat hem daarin nog restte. Beiden bijna veertigers, bevinden zij zich op een keerpunt in hun leven. Wordt aangekondigd als "een lichtvoetige roman van Jean Rouaud", "waarin hij laat zien dat liefde in al haar verschijningsvormen en schijnbewegingen een ernstige zaak is". (DL)

Labels:

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home