zaterdag 20 februari 2010

17-jarige Duitse literaire ster in het nauw door plagiaat

Half lezend Duitsland lag de voorbije weken aan haar voeten. De 17-jarige Helene Hegemann schoot met haar enerverende debuutroman Axolotl Roadkill als een speer naar de top van de bestsellerlijsten. Ook de serieuze kritiek prees haar de hemel in. Maar al spoedig bleek dat Hegemann flink wat passages gejat heeft.
Het was aanvankelijk een literair sprookje dat de gloriedagen van de jonge Françoise Sagan in herinnering riep. Op haar zeventiende zette zij met Bonjour Tristesse Frankrijk op zijn kop. De 17-jarige Duitse Helene Hegemann maakte vorige maand ook meteen sier met haar debuut Axolotl Roadkill, een geagiteerde roman over het zestienjarige meisje Mifti dat zich na de dood van haar moeder escapistisch onderdompelt in de hippe Berlijnse muziek- en drugsscène. Het “arrogante rotkind” gaf zich over aan instantsseks en dubde over haar biseksualiteit. De serieuze Duitse literaire bijlagen staken elkaar de loef af om deze pittige ‘coming of age’-roman te loven. Ze prezen het taalgebruik en de stilistische durf van Hegemann. In een mum van tijd prijkte het boek bovenaan de bestsellerlijsten en de speculaties over het autobiografische gehalte van de tekst tierden welig. Had Duitsland na Charlotte Roche een nieuwe jonge literaire heldin? Hegemanns nominatie voor de prestigieuze Leipziger Buchpreis zwengelde de hype nog aan. De dochter van de bekende toneelschrijver Carl Hegemann had zich trouwens eerder al laten opmerken met een toneelstuk en een kortfilm. In alle opzichten leek het hippie-achtige meisje een waar wonderkind.
Maar vorige week werd de succesroes van Hegemann bruusk doorprikt. Het cultuurblog Gefuehlskonserve ontdekte dat Hegemann Hegemann nogal kwistig passages had geplukt uit de roman Strobo van blogster Airen. Het bij een kleine uitgeverij verschenen boek heeft, net als bij Hegemann, de Berlijnse subcultuur tot onderwerp. Begrippen zoals ‘techno-plasticiteit’ en ‘vaselinetieten’ werden rechtstreeks uit het boek geïmporteerd en zelfs een hele pagina kwam linea recta in Axolotl Roadkill terecht, schrijft de Berliner Zeitung (zie ook hier). Hegemann liet zich niet meteen van de wijs brengen door de beschuldigingen. Stond ten slotte in haar boek niet te lezen: “Berlijn is de stad waar we alles met alles mixen”? Ze moest niettemin haar verontschuldigingen aanbieden: “Het was verkeerd om niet (....) alle mensen te hebben genoemd van wie de teksten mij behulpzaam zijn geweest.” Maar Hegemann pareert de plagiaatclaims wél door te zeggen dat we nu eenmaal in het internettijdperk leven en ‘orginaliteit’ niet bestaat, maar ‘echtheid’ wel. “Ik maak gebruik van alle dingen waarvoor ik inspiratie vind en wordt gestimuleerd.” Intussen legt de hele heisa haar allesbehalve windeieren. Het boek blijft hoog in de bestsellerlijsten torenen. En o ironie, ook Airens roman Strobo profiteert nu op Amazon gulzig mee van de Hegemannhype. Intussen heeft Hegemann pal op haar achttiende verjaardag veiligheidshalve een herdruk laten verschijnen mét bronvermeldingen. (DL)

Labels: ,

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home