woensdag 22 april 2009

Nederlandse schrijver Martin Bril (49) overleden

De Nederlandse auteur en columnist Martin Bril is vandaag in Amsterdam overleden op 49-jarige leeftijd, aan de gevolgen van slokdarmkanker. Hij was al geruime tijd ernstig ziek. De bijzonder productieve Martin Bril schreef zowel columns, romans als poëzie. Hij werd gisteren nog bekroond met de Bob den Uylprijs voor zijn Napoleonboek De Kleine Keizer (zie hier). Bril schreef columns voor Het Parool en voor de Volkskrant, waar bijna dagelijks een stuk van zijn hand verscheen, de laatste tijd zelfs op de voorpagina. Sinds deze week was zijn plek leeg. "De zaak loopt eerder uit de hand dan dat de ziekte zich timide ergens in een verborgen hoekje van het lichaam terug heeft getrokken", zo luidde het in een van zijn laatste columns.
Zijn bekendste creatie is ongetwijfeld de rommelige huisvrouw Evelien, over wie hij een wekelijks feuilleton in Vrij Nederland schreef. Er verschenen talloze bundelingen van de Evelienverhalen.
De in Utrecht geboren Bril studeerde filosofie en bracht enige tijd door aan de Filmacademie. Hij "husselde" als freelancer onder meer voor Nieuwe Revu en Esquire. In de jaren tachtig vormde hij een schrijversduo met Dirk van Weelden. Samen schreven zij onder meer de romans Arbeidsvitaminen en Piano en gitaar. Enige jaren werkte Bril aan een grote non-fictieroman over de aanslag op schilder Rob Scholte. Het boek is nooit verschenen. Wel publiceerde hij twee korte, nogal lauw ontvangen romans Voordewind en Altijd zomer, altijd zondag.
Bril kampte met een alcoholverslaving en stopte met drinken rond 1996. Zijn ster steeg toen hij dagelijkse columnist werd van Het Parool. " Zijn columns kregen bundelingen in Etalagebenen (1998), Stadsogen (1999), Hollandse luchten (2000) en Evelien (2001). Bril stapte in 2001 als columnist over naar de Volkskrant. Sindsdien verschenen er vaak thematische bundelingen, tijdens de Boekenweek nog de dierenverhalen in Mijn leven als hond. Bril was ook een groot francofiel, waarover hij regelmatig pittig getuigenis aflegde, oa in Plat du Jour. Hij is vooral veel geprezen en vaak geïmiteerd voor zijn aparte stijl, terloops maar accuraat, maar toch vol terzijdes, wat resulteerde in het typische Bril-stukje, waarin een witregel evenveel betekende als een woord. Met recht en reden kan hij ook een onvermoeibaar chroniqueur van het Hollandse leven worden genoemd, zeker ook omdat zijn stukken getuigden van een welgeschapen journalistiek instinct. "Voor Bril geldt: hoe minder plaats hij krijgt, hoe beter hij schrijft. Pas sedert zijn toetreding tot het dagelijkse columnisme kwam zijn ruim bemeten talent tot volledige bloei", zo noteerde uw dienaar in 2001 in De Morgen.
De schrijver, die gaandeweg een bekende Nederlander werd, zorgde in 2006 voor de tekst van het Nationaal Dictee, en was een tijdlang ook regelmatig te zien bij De Wereld draait Door. Zie de obit in de Volkskrant: 'De oppervlakte was diep genoeg' (waar een condoleanceregister is geopend) en deze in NRC Handelsblad. (DL - foto 1 Roel Wijnants 2 Wim ter Brake)

Labels: ,

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home