zaterdag 7 maart 2009

Schrijfster en filosofe Patricia de Martelaere (51) overleden

De Vlaamse schrijfster en filosofe Patricia De Martelaere is woensdag op 51-jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van kanker. Het nieuws raakte pas vrijdagavond bekend.
De Martelaere was hoogleraar wijsbegeerte aan de Katholieke Universiteit Brussel en ook verbonden aan de KU Leuven. In de jaren tachtig promoveerde ze op het scepticisme van David Hume. Ze was tot op heden ook redacteur van het literaire tijdschrift DW B.
De in 1957 in Zottegem geboren De Martelaere verwierf grote faam als essayiste en schrijfster. Op haar veertiende schreef ze het jeugdboek Koning der wildernis. Voor haar eerste roman Nachtboek van een slapeloze (in 1988) kreeg ze meteen de prijs voor het beste debuut. In de roman gaat het over een man van middelbare leeftijd die probeert te traceren waarom hij de slaap niet langer kan vatten.
In 1989 verscheen De schilder en zijn model, gevolgd door de roman Littekens, die een nominatie kreeg voor de AKO-Literatuurprijs. De vierde roman De staart verscheen in 1994. Haar roman Het onverwachte antwoord (2004) werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs en de Gouden Uil in 2005 en kreeg dat jaar de Gouden Uil Publieksprijs. De caleidoscopische liefdesroman schetst een portret van ene Godfried H., die we leren kennen door de ogen van de vrouwen in zijn leven: Esther, die zijn portret tekent; zijn minnares Clara, een genetica; zijn vrouw Anna, een psychoanalytica; en verder ex-studente Marina, de manisch-depressieve patiënte van zijn vrouw Sybille; en S. die beweert dat ze zijn dochter is.
Haar bekendste essaybundel is Een verlangen naar ontroostbaarheid, twaalf filosofische essays over kunst, religie, liefde, leven en dood, eveneens genomineerd voor de AKO Literatuurprijs. Verder schreef ze ook de essays Verrassingen, Wereldvreemdheid, Taoïsme en Wat blijft. Haar filosofische inzichten wist ze in haar essays steeds helder én bevlogen over te brengen. Herman de Coninck schreef over De Martelaeres essays, waarvan er verschillende in het Nieuw Wereldtijdschrift verschenen: "Patricia de Martelaere is de enige filosofe in dit taalgebied die van filosofie niet alleen iets onacademisch, iets begrijpelijks, maar ook iets aangrijpends kan maken. Denken is een ramp. De essays van De Martelaere zijn wanhopige rampenplannen." In 2000 ontving de Martelaere de Vlaamse Cultuurprijs voor Essay en Kritiek. De Martelaere maakte in 2002 haar debuut als dichter met de bundel Niets dat zegt.
Haar laatste literaire tekst is te vinden in het zojuist verschenen en mede door haar samengestelde nummer van DW B Lieve God en eindigt met de woorden: Maybe god is one of us...In een (zeldzaam) interview met Observant (tijdschrift van de Universiteit Maastricht) liet de mediaschuwe schrijfster over de dood ooit noteren: "Ik leef voortdurend in het besef dat ik over een half uur dood kan zijn. Zo net nog. Ik ging van huis, zei mijn kinderen gedag en was me ervan bewust dat het misschien de laatste keer was, dat ik ze zou zien. Door een auto-ongeluk bijvoorbeeld. Daarom zeg ik ze bijna altijd gedag vanuit het idee ‘vaarwel’. Maar niet op een sentimentele manier of zo. Ik ben daar helemaal niet panisch of moedeloos onder. Waar het om gaat is dat, juist omdat de dood altijd en overal op ons loert, elk moment ‘in orde’ moet zijn."
Zie meer info via deredactie.be en De Morgen, en de obit bij NRC. En ook nog dit DPM-bericht uit februari 2007, waarbij De Martelaere op ongewone wijze in het literaire nieuws kwam. (DL)

Labels: ,

1 Comments:

Blogger eventjeswicht said...

Ik kende Patricia de Martelaere enkel van naam. Het is triest dat ik pas naar aanleiding van haar dood verneem waar die naam voor staat. Ik neem dit mee en wil zeker werk van haar gaan lezen. Bedankt voor deze eerste postume kennismaking

maandag, maart 09, 2009 11:06:00 a.m.  

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home