woensdag 4 februari 2009

'Bekroning van Anne Provoost is een kaakslag voor Vlaamse auteurs'

De bekroning van Anne Provoost met de driejaarlijke prozaprijs van de Vlaamse Gemeenschap maandag jl. (zie hier) zorgt voor ongenoegen in de Vlaamse literaire wereld. In het weekblad Knack haalt Frank Hellemans, recensent en jurylid van de AKO Literatuurprijs, uit naar de jury van de Cultuurprijs én naar In de zon kijken, het boek van Provoost. "Dat Anne Provoost voor haar eerste halfbakken roman de driejaarlijkse prozaprijs van de Vlaamse Gemeenschap krijgt, is een kaakslag voor al wie, zoals Dimitri Verhulst, Stefan Brijs, Peter Terrin, Tom Naegels en Yves Petry, de afgelopen jaren wel kwaliteitsproza afleverde", zo schrijft hij. Provoost werd uitverkoren boven Tom Lanoye en Stefan Brijs, die tot de laatste drie genomineerden behoorden.
Hellemans stelt vragen bij het jury-oordeel waarbij Provoost dankzij dit ene boek 'definitief tot onze grote prozaschrijvers' behoort. "Dat beweert althans Inan Akbas, VRT-ondertitelaar en aspirant-auteur. En dat zei ook een zekere Helen White die iets met visuele poëzie heeft. Eveneens blijkbaar overtuigd dat Provoost met dit vis-noch-vleesboek 'op slag een van onze belangrijkste romanciers' is geworden, zijn Patrick Lateur, gelegenheidsvertaler van klassieke literatuur, Ludo Abicht, onvolprezen historicus van het Jodendom, en de journalisten Anna Luyten en Marc Reynebeau."
Hellemans stelt dat de jury's van Vlaamse cultuurprijzen "in zeven haasten (worden) samengesteld": "Het resultaat is er vaak naar. Een doctrinair beleden vorm van diversiteitsbeleid maakt dat de opgetelde expertise van deze jury op het gebied van actuele, Vlaamse literatuur alleszins erg beperkt oogt." Dat Provoost "een prima jeugdschrijfster" is, wil hij wel toegeven. Maar "dat ze eigenaardig genoeg nooit in de categorie van het jeugdproza een Cultuurprijs heeft gekregen, is echter geen reden om haar nu maar meteen en 'definitief' tot 'groot prozaschrijver' uit te roepen. Provoost probeert met In de zon kijken de sprong naar de volwassen literatuur te maken maar valt daarbij tussen wal en schip."
Hellemans poneert ook dat er de "afgelopen drie jaar zoveel sterke Vlaamse romans werden gepubliceerd die door deze jury schabouwelijk over het hoofd werden gezien": "In Nederland had men het ten overvloede over het geëngageerde vertelplezier van de nieuwe Belgen", waaronder auteurs als Dimitri Verhulst, Tom Naegels, Stefan Brijs en Erwin Mortier. "Nooit was er zoveel keuze als nu om een knappe Vlaamse roman boven het maaiveld te tillen. De helaasheid der dingen of Mevrouw Verona daalt de heuvel af van Dimitri Verhulst waren daarbij de gedoodverfde winnaar". Hellemans besluit: "Als zelfs de jury van een niet-commerciële prijs de neus ophaalt voor het werk van Verhulst & co, zit er iets fundamenteels fout. Wie een kwaliteitslabel wil afleveren en niet alleen een zak (belasting)geld, moet ook toekijken op een kwaliteitsvolle jurering." Ook in het televisieprogramma Terzake werden al kritische aantekeningen gemaakt bij de bekroning van Provoost.
In 2007 ontstond er ook enige deining over de toekenning van de Vlaamse cultuurprijs voor toneelliteratuur, zie ons bericht destijds. (DL)

Labels: ,

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home