donderdag 4 september 2008

Erwin Mortier messcherp voor verwikkelingen rond De Gouden Uil

De Vlaamse schrijver Erwin Mortier schrijft in een messcherp opiniestuk in De Morgen over de recente verwikkelingen rond de Gouden Uil Literatuurprijs (zie onze vorige berichten). In zijn bijdrage 'Het vieze luchtje van de Gouden Uil' hekelt Mortier de wijze waarop is omgegaan met de selectie van een geheel nieuwe jury en de (intussen teruggeschroefde) reglementswijziging én ziet hij een verband met het feit dat de prijs vorig jaar naar Marc Reugebrinks roman Het grote uitstel ging: "Reugebrinks roman ging, naar verluidt, ‘slechts’ zevenduizend vijfhonderd keer over de toonbank. Als Standaard Boekhandel, sponsor van de Uil, wil je wel zoveel mogelijk terugverdienen aan die prijs. Je stopt niet voor niets elk jaar een berg poen in dat beest. Dat viel dik tegen, dit jaar. De jury had er dus een potje van gemaakt. Wat te doen?": "Eerste poging: verander het reglement." [....] Tweede poging: zet de ouwe jury bij het huisvuil en stel een nieuwe aan, zo vermijd je gepruts aan reglementen. [..]" En verderop: "De nieuwe jury, daar zit zo een heel vies luchtje aan." Mortier vindt vooral dat het bestuur van de literatuurprijs een nefaste zwakte vertoont tegenover de druk door sponsors en partners. "Natuurlijk, ook vroeger hadden sponsors, partners en organisatoren van De Uil al te directe toegang tot de jury. Het huidige gedoe met de prijs is de zoveelste episode in een al langer lopend feuilleton van herschikkingen, reglementswijzigingen, enzovoort, alle in functie van de 'publieksvriendelijkheid' en waarschijnlijk ook de poen. Niets nieuws onder zon, maar deze keer bakt men het wel heel erg bruin."
Mortier vergelijkt de situatie met de grootste literaire prijzen boven de Moerdijk, de AKO en de Libris. Daar is volgens Mortier "de onafhankelijkheid van de jury's gegarandeerd, los van de sponsors. De jury's worden elk jaar opnieuw samengesteld en ondersteund door een professioneel, neutraal secretariaat. Dat lijkt ook de enige zuivere manier om een grotere diversiteit te garanderen in het soort literatuur dat gelauwerd wordt. Al het andere is van een rampspoedig amateurisme, en wat de Uil betreft, bestaat het al zolang dat de vraag zich opdringt: wie heeft er belang bij? Dat weten we nu klaar en duidelijk. De Gouden Uil is niet langer een literaire prijs die schrijvers en hun literatuur, eert, looft, steunt en prijst in hun streven om tegenstem te bieden, onafhankelijk te denken, spreken of schrijven. Ze is al evenmin een onderscheiding die in de oeverloosheid van het literaire aanbod plezier en welbehagen schept. Ze zet mijn kunst en die van vele andere flagrant in de zeik. De Gouden Uil vloog al langer laag, maar vandaag is hij finaal naar de kloten." (HC/DL)

Labels: ,

2 Comments:

Anonymous jwl said...

Het moge duidelijk zijn wie de prijs alvast niet krijgt.

donderdag, september 04, 2008 1:09:00 p.m.  
Blogger Mark said...

Sommige mensen grijpen werkelijk elke gelegenheid aan om storm te lopen tegen de Stoute Boze Nare Commercie.
De Uil heeft nochtans geen bekroningsparcours met alleen maar gemakkelijke boeken. "Tongkat", anyone? En dat filosofische traktaat van Arnon Grunberg, dat was toch evenmin light reading? Qua lange, beeldrijke zinnen kon "Paravion" trouwens tellen, maar daar zijn er véél meer dan 7.200 van verkocht.
(Misschien ligt het dus toch aan "Het grote uitstel" en niet aan het superieure intellect van zijn auteur?)

donderdag, september 04, 2008 2:30:00 p.m.  

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home