woensdag 13 augustus 2008

Film van Michel Houellebecq honend onthaald bij première in Locarno

De film van de Franse controversiële auteur Michel Houellebecq op basis van zijn geruchtmakende ‘kloonroman’ Mogelijkheid van een eiland blijkt een afknapper van jewelste. Op het filmfestival van Locarno, waar de film in première ging, wandelden diverse critici van pure verveling de zaal uit. Anderen lieten luidkeels hun ontstemming horen of zaten te lachen met de vertoonde absurditeiten.
De eerste reacties in de Europese kranten op het volwaardige regiedebuut van Houellebecq zijn ronduit vernietigend. De Zwitserse krant Le Temps gewaagt smalend van “de mogelijkheid van een schipbreuk.” Houellebecqs filosofische toekomstvisie over het klonen is volgens de krant gereduceerd tot “simplistisch futurisme”. “Het enige karakter met menselijke trekjes in La possibilité d’une île is de hond van het hoofdpersonage”, aldus de krant. The Guardian spreekt van “fletse dialogen, een verwarrende plot en een onwelkome hoeveelheid sentimentaliteit.” Bovendien is zowat iedereen verbaasd over het gebrek aan humor én seks in de film. Hedonist Houellebecq voegt slechts één teleurstellende scène in die niet erg erotiserend mag heten.
Volgens de Franse krant Le Figaro, die de film gewoon “ridicuul” en “goedkoop” noemt, draaide de première in het Zwitserse Locarno uit op een regelrechte farce. De immer onvoorspelbare Houellebecq zelf stuurde zijn kat naar de persconferentie en weigerde voor de film een inleidend woordje te spreken, tot wanhoop van het protocol. Achteraf bleek dat het Franse enfant terrible zijn auto in de regio Centovalli was kwijtgeraakt. Journalisten zochten de hele dag wanhopig mee naar de spoorloze auteur en toen hij uiteindelijk was aangetroffen, toonde de dwarsige Houellebecq zich karakteristiek onwillig om veel zinnigs te vertellen. Mogelijk was de auteur ontstemd omdat in de Parijse literaire kringen het gerucht de ronde deed dat de “flop van het seizoen” er zat aan te komen.
Houellebecq wilde bij de verfilming van zijn destijds ietwat wisselend onthaalde roman uitdrukkelijk de voorrang gegeven aan het toekomstaspect – lees: de kloonutopie – en de drang naar onsterfelijkheid van het hoofdpersonage Daniel. Die keert vele eeuwen later terug in zijn kloonversie Daniel 25, in een sekte die het geheim van het eeuwige leven zou doorgrond hebben. Houellebecq inspireerde zich hiervoor op de Raëlianen.
De grotendeels op Lanzarote en de Canarische eilanden opgenomen film, die een moeizaam financierings- en productieproces kende, heeft daarom uitdrukkelijk een sciencefictionkarakter meegekregen. Maar volgens The Independent lijkt het erop of de film grotendeels is gefilmd in “een steengroeve”: "De kostuums, personages en gadgets lijken wel weggelopen uit uit een sciencefiction B-film uit de jaren vijftig en uit een zwart-wit aflevering van Doctor Who, terwijl de soundtrack voortdurend put uit Ravels Bolero.” La possibilité d’une île, met in de hoofdrol Benoît Magimel, komt op 10 september uit in de Franse zalen. Zie de website van de film voor trailer, beelden van de opnames en gesprekken met Houellebecq. En consulteer al onze berichten over de film via deze link. (DL)

Labels: ,

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home