maandag 16 juni 2008

Nieuwe roman van Chuck Palahniuk lokt controverse uit

Snuff, de pas verschenen roman van Chuck Palahniuk (1962), heeft in één ruk de top van de Amerikaanse bestsellerlijsten gehaald. En de lezingen van de auteur, waar hij opblaasbare sekspoppen signeert, lokken volle zalen jongeren van wie gedacht wordt dat ze anders nooit een boek lezen. Maar de controverse loert om de hoek en in de boekenbijlagen van bepaalde kranten wordt de roman zeer dubbelhartig onthaald, zo blijkt uit een overzicht in The Los Angeles Time. De stoutste jongen van de Amerikaanse literatuur is bekend van zijn cultboek Fight Club (1996), dat in de verfilming van David Fincher met Brad Pitt voor de wereldwijde doorbraak van de auteur van Oekraïense afkomst zorgde. Snuff vertelt het verhaal van Cassie Wright, een pornoster op haar retour die nog één keer wil schitteren. Haar plan is om 600 mannen voor de camera af te werken, een wereldrecord. Palahniuk laat de mannen 72, 137 en 600 aan het woord. De recensente in The New York Times is gechoqueerd en beschouwt de roman als een nieuw voorbeeld van de culturele afbraak in Amerika. Haar cultuurpessimistische reprimande is opvallend direct: “Wat is hier verdorie aan de hand? Het land dat Melville, Twain en James voortbracht, komt nu met King, Chrichton, Grisham, Sebold en Palahniuk. Hun onderwerpen? Porno, misdaad, popcultuur en een eindeloze parade van buitenlichamelijke ervaringen. Hun methoden? Cliché, karikatuur en proto-christelijke moraliteit. Hun middelen? Maïsfrieten, lijken, kruisbeelden. De agenda? Bedrog: de lezers valselijk voor de wolven gooien. En het resultaat? Kant-en-klare Hollywoodscripts. Amerika heeft nu niet alleen de rest van de wereld proberen te vernietigen met zijn oorlogen, de financiële meltdown en zijn belachelijke eten, het heeft ook zijn literaire cultuur doen imploderen. Jazz en patchwork quilt zijn nog aanvaardbaar, maar boeken zijn afgedaald naar de kitsch. Ik houd het kapitalisme, puritanisme, filisterij, televisie en computers verantwoordelijk.” De recensies in de Los Angeles Times en Washington Post proberen voorbij de “shock jock” te kijken en zien in het boek ook een “sociale satire” en een portret van de “moderne mannelijke identiteit”. De San Francisco Chronicle gewaagt dan weer van de “sprookjes en mythen van onze tijd, verhalen waarvan binnen honderd jaar zal afgeleid worden wie we werkelijk waren”. De fans trekken het zich niet aan en lopen ondertussen, zich van geen cultureel verval bewust, met hun nieuwe opblaasbare vriendin te kijk. (HC)

Labels: ,

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home