donderdag 8 mei 2008

Willem Brakman op 85-jarige leeftijd overleden

De Nederlandse schrijver Willem Brakman (1922) is gisteren op 85-jarige leeftijd overleden, zo meldt NRC. Brakman laat een omvangrijk oeuvre na. Tussen 1961 en 2004 publiceerde hij 51 romans en verhalenbundels. In 1962 won Brakman de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs voor Een winterreis. Hij kreeg ook de Ferdinand Bordewijk Prijs voor Zes subtiele verhalen. In 1980 werd zijn oeuvre bekroond met de P.C. Hooftprijs.
Het was door zijn vriend Nol Gregoor dat Brakman, naast zijn beroep van arts, ook schrijver werd. Gregoor las een van Brakmans verhalen voor aan Simon Vestdijk, en die was erover enthousiast. Brakman debuteerde op 39-jarige leeftijd met het autobiografische Een winterreis (1961). Hij bundelde zijn brieven aan Gregoor in 1962 in het boek De weg naar huis.
De bij het grote publiek als moeilijk geachte Brakman bekleedde met zijn surrealistische, associatieve stijl en ongrijpbare ironie een aparte positie in de literaire wereld. Hij noemde zich, volgens NRC “een diepgelovige wat betreft de inval”. Brakman ging vaak fietsen om inspiratie op te doen. “Dan neem ik pen en papier mee. Als me iets te binnen schiet, stap ik meteen af om het op te schrijven. Dat kan dan het gebrabbel van een gek lijken, bijvoorbeeld de woorden ‘eidooier’ en ‘roskam’.”
In De gifmenger (2003), dat door een laudatio van Jan Mulder een van zijn weinige relatief succesvolle romans werd, schreef Brakman: “Schrijven is het heilige in de alledag, het kunnen onderscheiden tussen de saaie kiem, kern, en architectuur en de emailleglans van naad, van knooppunt en van het netwerk dat ruist als vele sprinkhaanvleugeltjes [...] Het is ook de lust tot vernielen, de wil uit de wens geboren zich aan iets te kunnen vastklampen dat stevig is en bewezen.” Zijn laatste roman was Naar de zee, om het strand te zien (2006). Zie ook het bericht bij de Volkskrant en NOS. (HC)

1 Comments:

Anonymous Arsène Droogakkers said...

'Kwaliteit speelt aan de grachtengordel in Amsterdam nog nauwelijks een rol, en dat maakt me doodsbang. Daarom is het belangrijk dat goede schrijvers de moed niet opgeven. Ik heb 50 boeken geschreven, dat heeft me niet meer dan kopergeld opgeleverd, maar ik heb nooit een seconde gedacht om ermee op te houden. Dat is het bewijs van goed schrijverschap.' De in Vlaanderen nauwelijks gelezen Nederlandse schrijver Willem Brakman is niet meer. Jan Wolkers, Hugo Claus en J.J. Voskuil zijn op de hemelse afdeling belangwekkende literatoren in blijde verwachting. Een vierde 'twintiger' zal zich dra bij hen voegen. En je weet wat mensen zeggen over andere mensen in groepen van vier...

vrijdag, mei 09, 2008 12:30:00 p.m.  

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home