woensdag 23 april 2008

Amsterdam Wereldboekenstad vangt scherpe kritiek van Gerrit Komrij

Vanaf heden voert Amsterdam de titel Wereldboekenstad, in opvolging van de Colombiaanse hoofdstad Bogota. Beschermvrouwe prinses Laurentien opende woensdagavond – op Wereldboekendag - in de Westerkerk het één jaar durende evenement. Ook burgemeester Job Cohen en minister Ronald Plasterk waren bij de opening aanwezig. Amsterdam Wereldboekenstad is opgehangen aan de baseline “een open boek, een open geest.” De contouren van het evenement worden stevig over de hekel gehaald door Gerrit Komrij (zie lager).
“Amsterdam is van oudsher een stad van de vrijheid van het woord. Schrijvers en filosofen zoals Descartes en Locke kwamen hier hun werk publiceren omdat dat in hun eigen land niet kon”, zo verwoorden de organisatoren van AWB hun thema. Spinoza, Anne Frank en Annie M.G. Schmidt fungeren als de uithangborden van het rijk geschakeerde gebeuren, dat een vloedgolf aan tentoonstellingen, lezingen, leesmarathons en internationale debatten op de boekenmens loslaat, waarbij ook onderwerpen als zelfcensuur, digitalisering en auteursrecht aan bod komen.
Het Internationaal Literatuurfestival Amsterdam is vanaf morgen tot 27 april een van de topevenementen, met grote namen als David Grossmann, Philippe Claudel, Pierre Assouline, Vikram Seth, Louis de Bernières, Junot Diaz en Paul Scheffer. Nogal wat activiteiten vinden plaats in de fonkelnieuwe Openbare Bibliotheek in Amsterdam.
Op 18 mei is de Amsterdamse binnenstad dan weer het toneel van “de grootste boekenmarkt ter wereld” met 1.002 boekenkramen die zich over vijf kilometer als een guirlande van papieren verleidingen door de straten zullen slingeren.
Qua tentoonstellingen zijn er alvast twee grote blikvangers. Het Allard Piersonmuseum komt met Lectori Salutem, waarin het boek in de Oudheid worden belicht, met “kernmomenten uit de geschiedenis van het boek.” Verder loopt intussen ook al Boek zoekt lezer: deze tentoonstelling van de afdeling Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam laat zien hoe reclame sinds de 17de eeuw tot boekenaankopen aanzette.
Wie zich alvast niet erg opgetogen toont over de krijtlijnen van Amsterdam Wereldboekenstad, is Gerrit Komrij. Vanuit zijn Portugese enclave spuit hij op zijn intussen veelgelezen blog Lucifer in het hooi zijn gal uit over het evenement. "Wat een slap en ongeïnspireerd gedoe, die aanloop tot Amsterdam Wereldboekenstad. Een boek? Geen idee. De organisatie, geheel in de lijn van de verwachting 'projectbureau' geheten en volgens de website van Amsterdam Wereldboekenstad bestaande uit Lidy, Willemijn, Maaike en Marieke (als iets je niet écht kan schelen laat je het voor honderd procent aan de meisjes over) heeft gekozen voor iets vaags als vrijheid van meningsuiting. Daarvoor zijn als 'ikonen' (het staat er) uitgezocht Spinoza, Anne Frank en Annie M.G. Schmidt. Twee van de drie is Jood, twee van de drie is vrouw, je voelt dat daar uitgebreid over is nagedacht." Komrij brandt het hele zaakje op polemisch deskundige wijze tot de grond af: "'t Is alles even verantwoord geworden en vooral zo ruim en zo hyperdivers en zo Joods-feminien-allochtoon mogelijk. Een stel vooral ongevaarlijke of gewoon publieksvriendelijke scribenten hebben ze aangetrokken om zich gratis of bijna gratis ter beschikking te houden. Ik heb niets tegen correctheid, maar sommige correctheid is robotcorrectheid." Hij lamenteert over "handige subsidiesnuffelhonden die door het projectbureau in staat zijn gesteld iets te organiseren." Komrij vindt dat Amsterdam Wereldboekenstad trouwens amper iets toont van "wat Amsterdam de eeuwen door tot een waarachtige boekenstad heeft gemaakt" en concludeert misantropisch dat het ongetwijfeld "een treurige optocht van minkukels en bemoeiallen" wordt. Zie ook de berichtgeving in NRC-Handelsblad. (DL)

Labels: , ,

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home