maandag 25 februari 2008

Alain Robbe-Grillet gecremeerd: 'J'aime la vie, je n'aime pas la mort'

In de Franse krant Le Monde staat een klein maar spits verslag van de crematie van de overleden Franse schrijver en nouveau romanpaus Alain Robbe-Grillet (85) in Caen, vrijdag jongstleden. Een tachtigtal mensen woonde de plechtigheid bij, maar geen spoor van een uitgever, een lid van de Académie française of een jurylid van een literaire prijs, zo noteert de krant. Wel aanwezig waren André en Mathieu Lindon, de zonen van wijlen uitgever Jérôme Lindon van Les Editions de Minuit, waar het merendeel van het werk van Robbe-Grillet verscheen. Naast zijn echtgenote Catherine zag Le Monde wel talrijke jonge actrices paraderen die een rol speelden in de laatste film van Robbe-Grillet, Gradiva (met Arielle Dombasle). Er werd een tekst voorgelezen die Robbe-Grillet ooit had gemaakt ter gelegenheid van de verjaardag van de dood van Roland Barthes: ""J'aime la vie, je n'aime pas la mort. J'aime les chats, je n'aime pas les chiens. J'aime les petites filles, surtout si elles sont jolies, je n'aime pas beaucoup les petits garçons. (...) Je n'aime pas les salades journalistiques. Je me méfie des psychiatres. J'aime beaucoup agacer les gens et je n'aime pas qu'on m'emmerde."
De Franse Republiek stuurde wel een aantal vertegenwoordigers van het boekwezen evenals de Verenigde Staten, het land waar Robbe-Grillets oeuvre het meest bestudeerd werd. Hij kreeg onder meer een saluut van professor Tom Bishop, verantwoordelijke van het departement Frans aan de Universiteit van New York , die voor de geest haalde hoe Robbe-Grillet in 1962, toen hij voor het eerst een conferentie kwam houden over de nouveau roman, "nog dat kleine, wat boerse snorretje had die hem dat voorkomen van landbouwingenieur gaf die hij ook geweest was." Robbe-Grillets literaire nalatenschap wordt ondergebracht in het IMEC (Institut Mémoires de l'Edition Contemporaine) te Caen.

Labels: ,

1 Comments:

Blogger LTerheide said...

Een landbouwkundige moet hierop reageren: als de snor de nog jonge Robbe-Grillet tot plouc maakte, dan was Proust een keuterboer uit de "fin fond de la France". Maar natuurlijk heeft de kalende newyorkse professor nog nooit een vrijlevende boer, en nog minder een loslopende landbouwkundige gezien. Als José Bové hiervan hoort zit dit niet snor!

maandag, februari 25, 2008 9:26:00 p.m.  

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home