woensdag 9 januari 2008

Frankrijk in de ban van 100 jaar Simone de Beauvoir

In Frankrijk is het dezer dagen – naast natuurlijk de saga van Sarko en Carla - allemaal Simone de Beauvoir (1908-1986) wat de klok slaat. De levensgezellin van Jean-Paul Sartre, filosofe én feministische hogepriesteres zou vandaag op de kop af 100 jaar geworden zijn. Tv-zenders, kranten en weekbladen als Libération, L’Express en Le Nouvel Observateur flankeren de honderdste geboortedag met imposante dossiers, waarin de eigengereide en vrijmoedige levenswandel van Castor, "de bever" zoals haar bijnaam luidde, van naaldje tot draadje uit de doeken wordt gedaan. Tenslotte hield de Beauvoir er naast Sartre een resem biseksuele amourettes op na, geheel in de geest van hun “open relatie”. Veel media zijn alvast niet mals voor de Beauvoir, die uit nieuwe biografieën naar voren komt als “een seksueel koude macho, autoritair en jaloers.” Andere waarnemers vrezen echter dat die disproportionele aandacht voor de liefdespikanterieën haar intellectuele erfenis onder de mat dreigt te vegen. Was De Beauvoir niet het archetype van de linkse passionara, die heel wat taboes naar de prullenmand verwees én politiek tot de laatste snik op de bres stond? Met het schandaalverwekkende La Deuxième Sexe (1949, met de emblematische uitspraak: “On ne naît pas femme, on le devient”) gaf ze het feminisme een luide megafoon. Op het literaire front kwam haar talent misschien nog het best tot zijn recht. De dame met de onafscheidelijke tulband kreeg in 1954 al de Prix Goncourt voor Les mandarins en gooide ook met haar Mémoires d’une jeune fille rangée (1958, over haar adolescentiejaren én ontmoeting in 1929 met Sartre) hoge ogen. [foto: De Beauvoir en Sartre in 1960 op de boot bij Fidel Castro]
Een greep uit de voornaamste De Beauvoir-dossiers in hoofdzakelijke Franse media:
**L'Express brengt een onverbloemd portret in Ce qu'on n'ose pas voir sur Beauvoir.
**De Canadese krant Le Devoir schrijft over Une révolution signée Beauvoir.
**De doorgaans serieuze Le Nouvel Observateur tuigt zijn cover op met de derrière van een naakte Simone de Beauvoir: Simone, la scandaleuse (een plaatje uit 1952 genomen bij haar Amerikaanse minnaar Nelson Algren in Chicago). Dat was voor Franse hardboiled feministen regelrechte heiligschennis. De organisatie Choisir la cause des femmes, ooit gesticht door de Beauvoir, zegt dat het weekblad op een platvloerse manier “lezers wil lokken, hoewel ze beweren de zaak van de vrouwen ter harte te nemen. Deze foto, onttrokken aan de intimiteit van de Beauvoir, illustreert geenszins de geschriften, de filosofie, het feminisme en de persoonlijkheid van de Beauvoir. Hij is shockerend en maakt commercieel misbruik van het vrouwenlichaam.” Pierre Assouline denkt er op zijn blog in Le Monde het zijne van. Het Le Nouvel Obs-dossier mag er niettemin wezen en bevat ook getuigenissen én bedenkingen van Philippe Sollers, Juliette Gréco, Michel Drucker én Arielle Dombasle.
**Libération speurt naar het engagement van de Beauvoir.
**The Guardian gaat op zoek naar de smeuïge details uit haar rijkgevulde leven: Academic tug-of-love over De Beauvoir legacy.
**Le Point zoomt in op leven en werk van Castor, met een bespreking van Danièle Sallenaves nieuwe boek Castor de guerre. Overigens verschijnen er tal van heruitgaves én nieuwe biografische schetsen en essays over de Beauvoir.
**Magazine Littéraire komt met een uitgebreid de Beauvoir-dossier in zijn januarinummer (maar vergat nog zijn site te updaten).
**Arte tv heeft een Beauvoir-dvd in de serie Monographies d'écrivains. Zie ook de herdenkingsprogramma's op de zender.
Extra: een interview met Simone de Beauvoir uit 1959 met Radio Canada, destijds gedeeltelijk gecensureerd omdat de Beauvoir er het bestaan van God ontkende.


Labels:

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home