zaterdag 10 november 2007

Arnon Grunberg neemt geen gas terug

Arnon Grunberg heeft enige tekst en uitleg verstrekt bij zijn beslissing om een "cordon sanitaire" te trekken rond de Nederlandse literatuur (zie hier). In een gesprekje met De Morgen lichtte hij per e-mail de draagwijdte van zijn gisteren verschenen opiniestuk toe. Hij zegt dat hij "geen tournees, geen signeersessies in boekhandels, geen boekenbals - daar ging ik toch al niet heen - en geen literaire festivalletjes en dat soort dingen" meer zal doen. Helemaal consequent is Grunberg echter niet: het voorziene gastschrijverschap aan de Universiteit van Leiden gaat gewoon door. Hij bestempelt dit als een educatieve activiteit "voor beide partijen". Zijn afwerende houding tegenover Nederland verdedigt hij als volgt: "Ik denk dat iedere schrijver, ieder mens misschien wel, er goed aan zou doen een kritische houding ten opzichte van zijn eigen geboortegrond aan te nemen. Maar Nederland is nog een tikkeltje erger dan geboortegrond an sich. Wat er vanaf 2001 gebeurd is, kun je gerust catastrofaal noemen." In Vlaanderen blijft hij wél gewoon opduiken op literaire festivals en aanverwante.
Aan NRC-Handelsblad heeft hij gemeld dat "hij het geld van Nederlandse literaire prijzen niet meer zal accepteren.", die in de toekomst naar een goed doel kunnen. Dat zijn boeken door de uitgever worden ingezonden, bezwaart hem niet: "Dat is geheel voor zijn rekening. Hij stuurt in, dan gaat hij ook maar in een koetsje zitten."
Inzake de attaque op A.F.Th. van der Heijden neemt hij geen gas terug: "Ik heb totaal geen spijt. Maar vanaf nu leg ik me toe op het veinzen van onverschilligheid. Dat schijnt men in Nederland het prettigst te vinden." Hij noemt het schrijven van kritische stukken "zinloos als zulke serieuze recensenten als Elsbeth Etty (NRC-recensente) twijfelen aan mijn motieven of beter gezegd alleen jaloezie daarin kunnen ontwaren. De discussie ging vervolgens over alles behalve over het boek zelf", aldus Grunberg (het betreft Mim van A.F.Th. waarover de polemiek ging)
Heeft Grunberg inspiratie opgedaan bij wijlen W.F. Hermans inzake zijn nieuwe virulentie tegenover Nederland? Hermans tirades tegenover zijn vaderland waren trouwens nog wel andere koek. In het uitstekende boek Muizenhol. Nederland volgens Willem Frederik Hermans (2003, Van Oorschot) van Ronald Havenaar is destijds een inventaris opgemaakt van Hermans' "minachting, afkeer en woede" tegenover Nederland. "Met verve cultiveerde hij zijn reputatie als het kwade geweten van de natie", schrijft Havenaar. En hij geeft voorbeelden: in Ik heb altijd gelijk (1951) heet het dat Nederland "een diepe put" is, "een gaskamer van verveling en een beschimmelde zure rest, achtergebleven in een uitgeschraapte pan." Later, in Herinneringen van een engelbewaarder, is er sprake van Nederland als een "muizenhol" en een "mierenhoop". Of nog: "een brok lijm waarin je bijt en waaruit je je tanden nooit meer los kan trekken." Maar, schrijft Havenaar, Hermans' afkeer van Nederland gaat ook samen met een grote betrokkenheid. Misschien is dat bij Grunberg ook wel het geval. Want wil hij tenslotte niet overal zijn zegje over hebben?

Labels: ,

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home