vrijdag 19 oktober 2007

Weduwe Raymond Carver komt met onuitgegeven 'langere' versies van zijn verhalen

Tess Gallagher, de weduwe van de Amerikaanse schrijver Raymond Carver (1938-1988), is van plan om bijna twintig jaar na zijn dood een nieuwe, langere versie uit te brengen van Carvers legendarische bundel What We Talk When We Talk about Love, zo melden The New York Times en The Guardian. Met die collectie vestigde Carver in 1981 voorgoed zijn faam als schrijver van kortverhalen die de benauwenis van de Amerikaanse suburbia vatten. De demarche is een zoveelste zet in het schaakspel tussen Carvers tweede vrouw en Gordon Lish, redacteur bij Esquire en bij uitgeverij Knopf, die Carver als schrijver lanceerde. Lish greep destijds nogal duchtig in in Carvers verhalen: de helft van Carvers originele woorden sneuvelden en de helft van de verhalen kreeg een ander slot.
Gallagher, zelf ook schrijfster, is nu van plan die ingrepen ongedaan te maken én onder de titel Beginners zeventien door Carver 'gewenste' versies van verhalen uit te brengen. Want Carver had in 1980 aan Lish geschreven (voor de bundel was verschenen en kort nadat hij Gallagher had ontmoet) dat hij alles in het werk moest stellen om te voorkomen dat de verhalen in die gekortwiekte vorm zouden verschijnen: "I may never write another story, that's how closely, God forbid, some of those stories are to my sense of regaining my health and mental well-being", zo voegde hij eraan toe. Maar Lish sloeg de bezwaren van Carver in de wind en publiceerde het boek, dat vervolgens snel furore maakte en werd geprezen voor zijn 'minimalistische' stijl.
Gallagher ziet de publicatie van de lange versies als een vorm van eerherstel voor Carver en is het ook niet zo eens met dat beeld van 'minimalist'. Ze is nu in onderhandeling met de beroemde internationale literaire agent Andrew Wylie, die wereldwijde uitgaven van het boek probeert te bedingen. Bij uitgeverij Knopf fronsen ze volop de wenkbrauwen over het project. De opvolger van Lish bij Knopf, Gary Fisketjon, zegt dat Gallagher blijkbaar "de geschiedenis wil herschrijven." Carver was indertijd zelf nochtans begonnen met zijn vroegere werk te herzien. Drie verhalen uit What We Talk About When We Talk About Love bracht hij in herziene, definitieve vorm onder in Where I'm Calling From: The Selected Stories (1988). Vier andere verhalen uit What We Talk.. liet hij ongewijzigd opnemen in Where I'm Calling From. Dus kennelijk waren dat de versies die Carver voor de eeuwigheid wou bestemmen, aldus Fisketjon. "If that is not the end of the story, I don't know what that would be." Gallagher verzekerde wel dat het niet haar bedoeling is When We Talk...met de versies uit 1981 uit roulatie te nemen. Meer over Carver ook op deze fraaie site, met oa. fragmenten uit de documentaire To Write and Keep Find. Zie ook The Times over de affaire. [foto op documentairehoes: Gallagher & Carver + Carver door David Levine]

Labels: ,

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home