dinsdag 11 september 2007

Philippe Claudel blijft in oorlogsverleden wroeten

Dankzij Grijze zielen (2003), zijn genuanceerde saga over een kindermoord tijdens de Eerste Wereldoorlog, ging Philippe Claudel in één klap behoren tot de valeur sûre van de Franse letteren. Vervolgens sloot ook de rest van West-Europa zijn boeken in de armen. Meer dan reikhalzend werd uitgekeken naar Claudels nieuwe, volumineuze roman, waarin de auteur met de onafscheidelijke pet zich niet vies toont van de grote morele kwesties. In Le rapport de Brodeck (Stock) dompelt hij de lezer opnieuw onder in troebele oorlogssferen, waarbij ditmaal de Tweede Wereldoorlog als achtergrond fungeert. De intrige voltrekt zich in een niet nader bepaald dorpje dat kampt met een drukkende last uit het verleden. Het hoofdpersonage Brodeck is door de burgemeester voorgedragen om klaarheid te brengen in een morbide zaak waarbij een vreemde artiest door de losgeslagen bewoners werd gelyncht. Brodeck, zelf een outsider, moet een rapport schrijven over de ware toedracht. Wie was die zogenaamde 'Anderer'? Gaandeweg geeft Brodeck zijn rapport een andere invulling en schrijft hij over zijn eigen anders-zijn, zijn deportatie naar Auschwitz en het noodlot van zijn echtgenote. Le rapport de Brodeck overstijgt de lokale context en roert universele kwesties aan. De Franse persreacties zijn overwegend positief, al liet Claudel zich volgens Le Figaro in het tweede gedeelte verleiden tot al te gemakzuchtige gemeenplaatsen. Niettemin spreken sommige critici al van een "zeer leesbare Goncourtwinnaar". Claudel is bij de eerste selectie voor de Goncourt die de Académie Goncourt vandaag bekendmaakte, zie volgend bericht.

Labels:

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home