zondag 30 september 2007

Amélie Nothomb zet Franse rentrée littéraire weer naar haar hand

De Belgische schrijfster Amélie Nothomb blijkt - niet geheel verrassend - alweer de ster van de Franse rentrée littéraire. Haar nieuwe roman Ni d'eve ni d'Adam (uitgeverij Albin Michel) over een liefdesrelatie in Japan, heeft zich vanaf medio september aan de top van de bestsellerlijsten genesteld en weet voorlopig van geen wijken, zo meldt AFP/TV5. Daarmee duwt ze Muriel Barbery weg, die met L'Elegance du hérrison al ruim een jaar de klassering aanvoerde. Ni d'Eve ni d'Adam passeerde intussen al 280.000 keer voorbij de Franse kassa's. Voorlopig mag Nothomb zelfs nog op een grote literaire prijs rekenen: het boek zit in de eerste selecties van zowel Prix Goncourt als de Prix Renaudot.
De laatste jaren leek Nothomb een beetje van haar pluimen te laten, al blijft ze verbazingwekkend klokvast en is haar publiek hondstrouw. Van de drie romans die ze naar eigen zeggen jaarlijks aan haar schriften toevertrouwt, geeft ze er eind augustus telkens eentje vrij. Haar lezers hunkeren er op dat moment naar als uitgehongerde gevangenen naar een homp brood. Toch was de schrijvende Belgische diplomatendochter de laatste jaren vergleden tot nogal kunstmatige provocatie. In haar laatste twee boeken Zwavelzuur en Dagboek van zwaluw nam ze haar toevlucht tot gratuite gruweldaden en schokeffecten. Zelfs de verkoopcijfers vertoonden een neerwaartse curve: ze bleven 'steken' op 250.000 exemplaren. Is dat de reden waarom ze in haar nieuwe worp Ni d'Eve ni d'Adam, haar zestiende roman in zestien jaar, teruggeep naar haar grootste succes Stupeurs et tremblements (Met angst en beven), waarin ze een ontluisterend satirisch beeld gaf van de Japanse werkvloer? Met twee miljoen verkochte exemplaren en de Grand Prix de l'Académie Française blijft dat boek haar hoogtepunt. Ni d'Eve ni d'Adam is semi-autobiografisch en verhaalt Amélies pogingen om Japans te leren met het oog op een baan in Tokio. Om de studies te bekostigen verstrekt het hoofdpersonage lessen Frans aan een zekere Rinri, een jongeman uit een welgesteld nest. Langzaamaan worden verbuigingen gelaten voor wat ze zijn en de taalbarricades gesloopt door liefdevolle wederzijdse blikken. Maar de Japanse toenaderingsconventies zijn omslachtig en op den duur vermoeiend. De Franse kritiek is van oordeel dat Nothomb met Ni d'Eve ni d'Adam haar gevoeligste, ja zelfs haar meest 'intimistische' boek heeft geschreven. Voor Nothombs doen is Ni d'Eve ni d'Adam trouwens opvallend dik, 224 - zij het weliswaar ruim gedrukte - pagina's. [foto: Amélie Nothomb]

Labels:

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home