Politiekorps geeft agenten korting bij aanschaf Koranboeken Kader Abdolah

De politie van de afdeling Amsterdam-Amstelland verschaft zijn agenten korting bij de aanschaf van het tweeluik De Boodschapper en De Koran van Kader Abdolah. Ze mogen de helft van het aankoopbedrag declareren bij hun overste, zo meldt Boekblad. De leiding van dit Amsterdamse korps is van oordeel dat de boeken een prima beeld geven van de Koran en de handel en wandel van Mohammed. "Het lezen van die boeken kan agenten helpen bij hun werk en bij het bestrijden van ongelijkwaardigheid", zo zegt politiewoordvoerder Ebe van der Land. "Bestrijding van ongelijkwaardigheid is voor de Amsterdamse politie een belangrijk aandachtspunt. [...] Iedereen in Nederland weet wel wat over de Bijbel, omdat je daar op school, in media en literatuur vanzelf veel over hoort. Voor de Koran geldt dat niet. Wij gaan ervan uit dat kennis van de Koran agenten helpt bij hun politiewerk en bij het bestrijden van ongelijkwaardigheid. Zie het als vakliteratuur, die je helpt om je werk goed te doen." Intussen hebben al veertig agenten de regeling aangewend en het korps denkt dat er meer zullen volgen. De Koran, een vertaling en de Boodschapper, een vertelling zijn sinds de verschijning geheide bestsellers in Nederland. Zie deze doorlichting van de hand van Michel Leezenberg van beide boeken in NRC-Handelsblad. Volgens hem levert Abdolah's Koranbewerking "een danig verpolderde Mohammed" op. (DL).

Nieuwe roman Günter Grass voorzien voor komende augustus

Die Box, de nieuwe roman van Nobelprijswinnaar Günter Grass (1928), ligt bij de drukker en komt op 29 augustus uit bij Steidl Verlag, zo melden Der Standard en Der Spiegel. Die Box is volgens een besloten voorstelling van het boek voor boekhandelaren in Göttingen “een donkere kamerverhaal in voortzetting van zijn autobiografische schrijven”. De roman in negen hoofdstukken zou een groot deel van het leven van de auteur moeten omvatten, tot aan het verschijnen van de roman Ein weites Feld in 1995, en dus ook een flinke hap recente Duitse geschiedenis. De “box” verwijst naar een Agfa-fototoestel dat de Berlijnse verschrikkingen in de wereldoorlog overleefde, en de bijzondere eigenschap heeft vooruit én achteruit te kunnen kijken. In de regionale Duitse krant Göttinger Tageblatt zegt Grass dat het nieuwe boek als een sprookje begint. “Er was eens een vader.” Maria is in het boek de fotografe die met “die Box” werkt. De vader heeft van haar de foto’s nodig om zich te kunnen voorstellen wat vroeger bestond. “Die Box is het instrument dat me behulpzaam is bij het schrijven,” aldus nog de Nobelprijswinnaar 1999.
Het laatste prozaboek van de tachtigjarige Grass, de herinneringen Beim Häuten der Zwiebel (in het Nederlands verschenen als De rokken van de ui) dateert van 2006. In dat boek gaf hij uitleg over zijn lidmaatschap bij de Waffen-SS aan het eind van de oorlog, wat tot een langdurende polemiek en diepgaand Duits zelfonderzoek leidde. (HC)

Gent gaat 'zijn' Nobelprijswinaar Maurice Maeterlinck vieren in 2011

In 2011 zal Gent de schrijver Maurice Maeterlinck (1962-1949) in de bloemen zetten en herdenken dat hij dan een eeuw geleden de Nobelprijs voor de Literatuur kreeg. Tot nader order is Maeterlinck de enige Belgische winnaar van die hoogste literaire eer. Maeterlinck werd in Gent geboren en groeide in betere huizen in en rond de stad op. Eind de jaren 1880 trok hij naar Parijs, waar hij zijn beroemde toneelstukken Pelléas et Mélisande en L'Oiseau Bleu zou schrijven. Nu al is het boek Maeterlinck. Een Nobelprijs voor Gent heruitgeven, in het Nederlands en in het Frans, de taal waarin de symbolistische schrijver zijn boeken publiceerde. "Maeterlinck is nauwelijks nog bekend bij ons: in het Franstalige cultuurlandschap is de belangstelling veel groter. Hij was dan ook een typische Gentse bourgeoiskunstenaar. Maar zij waren toen de beschermers van het Gents patrimonium", zegt schepen van Cultuur Lieven Decaluwe op Deredactie.be. Voor het Maeterlinckjaar wordt gedacht aan een tentoonstelling in het Museum voor Schone Kunsten en een Nederlandse uitgave van Bulles bleues, de Gentse memoires. Het Maeterlinckkabinet wordt heringericht als een hedendaags literair museum. Er lopen nog gesprekken voor activiteiten in de Sint-Pietersabdij, de Vlaamse Opera en het STAM, het Stadsmuseum Gent in aanbouw.

De stad Gent is tot nu toe relatief zuinig omgesprongen met de Maeterlinck-erfenis. In 1962, naar aanleiding van zijn honderdste geboortedag, liet het Gentse stadsbestuur een bronzen plaat aanbrengen aan zijn geboortehuis in de Peperstraat. Het gebouw werd later grotendeels gesloopt. Nu hangt de plaat aan een gebouw van de Christelijke Mutualiteit. In 1976 werd in het voormalige hotel Arnold Vander Haeghen, in de Veldstraat, het Kabinet Maeterlinck officieel opengesteld. Uit Maeterlincks kasteel Orlamonde te Nice werd de werkkamer en de bibliotheek overgebracht, het authentieke meubilair en ca. 4300 boeken. Voor meer informatie over de link tussen Maeterlinck en Gent, zie Literair Gent. (HC)

Huis Norman Mailer wordt schrijversresidentie

Erfgenamen en intimi van Norman Mailer (1923-2007) hebben het plan opgevat om de woning van de tweevoudige Pulitzerwinnaar (zie hier) in Provincetown, Massachusetts, in te richten als een schrijversresidentie. De Norman Mailer Writers Colony wordt officieel gelanceerd op 9 juni, maar moet eerst nog op zoek naar 12 tot 14 miljoen dollar vooraleer de eerste schrijvers hun koffers kunnen pakken. Drijvende kracht achter het project is Lawrence Schiller, die met Mailer samenwerkte aan boeken en films en een goede vriend was van de veelbesproken auteur van The Naked and the Dead en An American Dream. In de advisory board is schoon volk opgenomen in de personen van Günter Grass, Joan Didion, William Kennedy en Doris Kearns Goodwin. Met universiteiten worden er gesprekken gevoerd om ook studenten en eminente academici in het huis met zicht op de haven van Provincetown uit te nodigen. Daarnaast wordt gedacht aan een programma van lezingen en seminaries. De schrijfkamer zal integraal in zijn laatste staat worden bewaard. Mailer werkte en woonde lange tijd in het huis aan Cape Cod, samen met zijn vrouw Norris Church. Mailers roman Though Guys don’t Dance uit 1984 speelde zich in het stadje af, waar ook al de schrijvers Tennessee Williams, Eugene O’Neil, Stanley Kunitz en Michael Cunningham een stek hadden of hebben. De bedoeling is dat de residentie de eerste schrijvers ontvangt in de loop van 2009. (HC)

Correspondentie en manuscripten van Arthur Schnitzler te kijk in Londen

In het Londense King’s College is een tentoonstelling geopend met manuscripten en brieven van de Joods-Oostenrijkse schrijver Arthur Schnitzler (1862-1931). Op de tentoonstelling wordt onder meer briefwisseling tussen Schnitzler en Freud, Rilke, Thomas Mann, Heinrich Mann, Theodor Herzl en Karl Kraus getoond. De omvangrijke collectie papieren van Schnitzler, meer dan 30.000 pagina’s, bevindt zich in de kluizen van de Cambridge University Library. Toen de nazi’s na de Anschluss in 1938 ook de boeken van “ontaarde” Joodse schrijvers in Oostenrijk begonnen te verbranden, gaf Schnitzlers weduwe alles aan Eric Blackall, die aan Cambridge studeerde en toen in Wenen was. Blackall regelde de overtocht van de manuscripten.
Schnitzler is nog het meest bekend gebleven als auteur van razend-instinctieve toneelstukken als Reigen, Liebelei en Professor Bernhardi die nog relatief vaak worden opgevoerd of bewerkt tot opera of film. De dokter-schrijver is in Groot-Brittannië geen vaak gelezen of bestudeerd figuur, ondanks het feit dat Stanley Kubrick zijn hypnotiserende film Eyes Wide Shut baseerde op diens Traumnovelle. Veel van de gearchiveerde documenten zijn tot nu toe ongelezen. Het is door de doctoraalstudent Lorenzo Bellettini dat ze nu voor het voetlicht komen. Belletini: “Schnitzler seksuele relaties hebben van hem een cliché gemaakt, maar als je wat dieper op zijn geschriften ingaat, begin je beter te beseffen dat dit maar één manifestatie is van zijn furieuze, obsessieve creatieve energie. Ik hoop dat door te kijken naar zijn vriendschappen met andere schrijvers, dichters, filosofen en politici er een ander aspect van zijn karakter naar boven komt.”
Uit conserveringsoverwegingen worden hoogwaardige reproducties van de documenten als facsimile getoond. De tentoonstelling loopt nog tot 26 juli in de Weston Room, Maugham Library & Information Services Centre, Chancery Lane, Londen. De toegang is gratis, mits het afdrukken van een ticket via de website van King’s College. (HC)

Poetry International experimenteert met 'betalen achteraf'

Het internationale poëziefestival Poetry International (van 7 tot 13 juni in Rotterdam) pakt uit met een ongewone betaalformule. Onder het motto 'Eerst poëzie halen, dan betalen', moeten toeschouwers dit jaar niet meer vooraf hun ticket betalen, maar slechts na de voordrachten. De hoogte van het te betalen bedrag mogen ze zelf kiezen, afhankelijk van wat ze van de bijgewoonde voorstelling vonden. Een dagticket (12,50 euro) of een zesdagenticket (47,50 euro) wordt afgeschaft. "Bij het verlaten van de zaal kunnen ze hun geldelijke waardering in de daarvoor bestemde boxen deponeren. Een uitgesproken voorbeeld van ‘waar voor je geld’. En een enorme motivatie voor de organisatie om het beste van het beste te laten zien", zo luidt het in een persbericht. Poetry International noemt het een voorbeeld van de "andersom-economie". Volgens een woordvoerder van Poetry International wil de organisatie zo aan drempelverlaging doen en meer bezoekers lokken dan de voorbije jaren. Het Festival, dat flink gesubsidieerd wordt, hoopt 'tussen de 5.000 en 10.000 euro uit de kaartopbrengst te halen' om quite te spelen, zo staat in De Volkskrant te lezen.
Poetry International lijkt het idee gehaald te hebben uit de muziekbusiness waar bijvoorbeeld Radiohead onlangs haar fans de keuze liet om een bedrag te betalen voor het downloaden van hun nieuwe cd. Maar dat experiment liep ietwat faliekant af.

Poetry International heeft dit jaar als thema "stad en land"en onder meer Maria Barnas, Miriam van hee, Adam Zagajewski, William Cliff en James Fenton treden voor het voetlicht. (DL)

NRC-Handelsblad lanceert volumineuze nieuwe boekenwebsite

De Nederlandse kwaliteitskrant NRC-Handelsblad heeft gisteren zijn nieuwe boekenwebsite gelanceerd. De erg uitgebreide en rustig ogende site zal dagelijks internationaal boekennieuws bieden (waaronder bijdragen van De papieren man) en wil het debat over actuele boekenthema's aanvuren. Ze zal ook gastblogs presenteren van bekende schrijvers. Ook wordt er thematische informatie over auteurs en boeken aangeboden. Dat gebeurt onder meer via een immens archief van zowat 12.000 boekenrecensies die sinds 1991 in NRC-Handelsblad zijn verschenen en die via een zoekfunctie opvraagbaar zijn. Daarmee wordt een onafzienbare hoeveelheid 'literair geheugen' ontsloten en aan elkaar gelinkt. De recensies bestrijken onder meer Nederlandse en buitenlandse fictie en non-fictie, geschiedenis, jeugdboeken, poëzie, politiek en actualiteit, geschiedenis, filosofie, cultuur en biografie. Meteen bestaat ook de doorklikmogelijkheid om via Bol.com de boeken online te bestellen. Hoofdredacteur van NRC-Handelsblad Birgit Donker benadrukt in NRC dat de krant boekenliefhebbers met de site nog beter willen bedienen én wijst er op dat "papier" en "online" elkaar zo wederzijds versterken: "Met nrcboeken.nl vullen we de berichtgeving in de dagkrant en in de wekelijkse boekenbijlage aan met een website met daarop ons omvangrijke boekrecensie-archief en nieuws."
Terugkerende rubrieken zijn de Lijstjeslawine met onder meer wekelijkse top-tien-boekenlijstjes door schrijvers en critici over uiteenlopende onderwerpen. Deze week bijten Stine Jensen en Atte Jongstra de spits af: Jensen met de tien sterkste vrouwen uit de wereldliteratuur en Jongstra over de krankzinnigste voetnoten die hij ooit tegenkwam. Onder het kapittel Lezen & cetera is een gedigitaliseerde en geactualiseerde versie van de Gids voor de wereldliteratuur van Pieter Steinz voorradig, met 420 literaire auteursprofielen inclusief doorverwijzingen naar het recensiearchief.
In De oogst staan dan weer honderd mini-essays over de belangrijkste boeken van de 20ste eeuw. Tegemoetkomend aan ons literaire voyeurisme is de rubriek Zie de schrijvers werken waar je via een panoramafoto de bibliotheek/werkhonk van een schrijver kunt verkennen, om te beginnen die van A.F.Th. van der Heijden, later volgen Harry Mulisch en Charlotte Mutsaers. De site heeft voor bepaalde rubrieken (zoals de schrijverskamer) de inspiratie gehaald bij de uitstekende boekensite van de Britse krant The Guardian.

De papieren man blijft, zoals al het geval is sedert maart 2007, berichten bijdragen aan de NRC Boekensite en aan de vrijdagse rubriek Weekboek in de krant.

Book Launch 2.0. of de kunst der zelfpromotie

Er wordt de laatste tijd promotioneel nogal wat krachtvoer verwacht van een aankomende schrijver en zeker ook dat hij overweg kan met de digitalisering en alle nieuwe snufjes om zijn boek in de aandacht te wurmen. Daarbij is het YouTubefilmpje om je boek te lanceren in de Verenigde Staten bijna onmisbaar. In deze rake en grappige video Book Launch 2.0. van ene Dennis Cass wordt heerlijke ironie bedreven én zijn de wolfijzers en schietgeweren van de zelfpromotie badinerend op een rijtje gezet. Cass maakte het filmpje naar aanleiding van de verschijning van de paperback van zijn boek Head Case - How I Almost Lost My Mind Trying To Understand My Brain, over een neurologisch onderwerp en hangt aan de telefoon over hoe hij zijn boek de wijde wereld in moet katapulteren. Weer een e-mailblast? Een website? MySpace? Facebook? Een blog? Een avatar op Second Life? Twitter? Helaas, de boekenclub van Oprah Winfrey wil maar niet bellen. Conclusie: "I'll work on my smile." (DL)

Egyptische minister van Cultuur wil Joodse boeken verbranden

In Israël is grote opschudding ontstaan over de uitspraak van de Egyptische minister van Cultuur, Farouk Hosni (foto), dat hij “zelf Joodse boeken zou verbranden mocht hij ze in Egyptische bibliotheken aantreffen”, zo stond vorige week te lezen in The Israel News. De minister, die een goede kans maakt verkozen te worden tot secretaris-generaal van de Unesco, deed zijn uitspraak op 10 mei in het parlement van zijn land, na een vraag van een oppositielid. Als gevolg van zijn uitlating zou de nakende benoeming als leider van de VN-organisatie van cultuur, wetenschap en onderwijs heroverwogen kunnen worden. De zaak wordt door Israëlische diplomaten bijzonder ernstig genomen en de Israëlische minister van Buitenlandse Zaken, Tzipi Livni, zal de affaire hoogstwaarschijnlijk aankaarten op het komende topoverleg tussen Israël, Egypte, de Verenigde Staten, Palestina en Jordanië, binnenkort in Sharm-El-Sheik. Farouk Hosni (1938) is een abstract schilder die al in 1987 minister van Cultuur werd. Hosni zegt ondertussen dat zijn uitspraken in het parlement, die naar buiten werden gebracht door het Simon Wiesenthalcentrum, verkeerd zijn begrepen. “Het was een hyperbolisch antwoord in een discussie over bibliotheken in ons land. Op dezelfde dag zei ik op de Egyptische televisie dat Israëlische boeken moesten vertaald worden naar het Arabisch, om de Joden beter te begrijpen. Zij vertalen wel veel boeken uit het Arabisch en begrijpen ons veel beter.” Ook AFP via European Jewish Press besteedt nu uitgebreid aandacht aan de uitdeinende polemiek.

Dat Hosni zijn opmerkingen maakte op het moment dat in Duitsland de nazi-boekverbrandingen werden herdacht (zie ons eerder bericht), zal zijn kansen bij de Unesco alleszins niet verhogen. (HC)

Arthur Japin en Dimitri Verhulst te gast op prestigieuze Assises Internationales du Roman

Wie nog steeds het vooroordeel koestert dat de Franse literaire wereld haar neus ophaalt voor wat er op het internationale forum gebeurt, krijgt volgende week lik op stuk. Komende maandag 26 mei start in de Villa Gillet te Lyon de tweede editie van de Assises Internationales du Roman, waar een keurkorps van een vijftigtal Franse én internationale schrijvers zich hartstochtelijk zal buigen over de toekomst van de roman. De Assises Internationales werden vorig jaar in het leven geroepen naar aanleiding van de veertigste verjaardag van de boekenbijlage van Le Monde (die tevens fungeert als hoofdsponsor) en bleken ongehoord inspirerend en succesvol. Dit jaar is het thema: Le roman, quelle invention!
In een corrida van ronkende zinnen poneren de organisatoren dat de "roman een onontbeerlijke kunstvorm" is, waarvan "vorm en inhoud door auteurs voortdurend gewijzigd en opnieuw uitgevonden worden". Ze benadrukken de intense impact van de roman op de manier waarop we naar de wereld kijken. "Hoe valt de wereld nog voor te stellen zonder de blik van Proust, Woolf en Balzac op de dood, de liefde en de vrouw?", zo luidt een van de premisses voor de deelnemers aan een overvloedig aantal debatten, die de diverse vermommingen van de roman onderzoeken. Onder meer Péter Esterhazy, Daniel Mendelsohn, Annie Proulx, Elif Shafak, Etgar Keret, Adam Thirlwell, Aleksandar Hemon, Carlo Ginzburg, Jonathan Lethem, de Nederlander Arthur Japin en de Belgen Nicole Malinconi en Dimitri Verhulst maken hun opwachting, terwijl Franse acteurs en actrices als Michel Piccoli, Guillaume Depardieu en Irène Jacob voorlezingen verrichten. Ook tal van buitenlandse journalisten, waaronder de Nederlandse journaliste Margot Dijkgraaf, zijn bij het gebeuren betrokken.
Ter gelegenheid van het evenement ligt ook de tekstbundel Lexique nomade in de boekhandel (uitgegeven bij Christian Bourgois). Alle uitgenodigde auteurs werden verzocht om voor het boek een beschouwing te schrijven over een trefwoord dat de kern van hun schrijfarbeid benadert. Arthur Japin koos voor 'het onwerkelijke' en schrijft in de bundel: "De werkelijkheid bestaat al, waarom zou je die nog eens beschrijven? Het alledaagse is overal rondom, waarom zou je het daarnaast ook nog willen imiteren? De waarheid is toch geen uitdaging? Die ligt al vast. Begin liever iets ongerijmds. Geef vorm aan het onmogelijke waaruit je net ontwaakt bent. Probeer je laatste droom voor een publiek invoelbaar en aannemelijk te maken en je geeft ze iets dat ze zelf nooit hadden kunnen verzinnen. Vertoon iets dat niemand voor mogelijk had gehouden. Verbazing is toch een grotere beloning voor je inspanningen dan herkenning?"

Dimitri Verhulst opteerde voor het woord 'banaliteitsbesef'. Hij staat ervan te kijken hoezeer romanlezers gebrand zijn op herkenning en identificatie: "Misschien is dat een functie, een van de vele, van literatuur: via de herkenning geruststellen, aantonen dat we vele van onze afwijkingen met elkander gemeen hebben. Dat wij uniek zijn, doch met mate. Daarom moet ik schrijven van op de grond, en nooit vanaf de kansel. Eerst mens zijn, dan schrijver. Plaatsnemen aan mijn tafel en mij ontdoen van mijn predikaten en prijzen."

Le Monde des Livres heeft een hele bijlage gewijd aan het evenement, zie hier. (DL)

Antimaffia-auteur Roberto Saviano persona non grata in Napels

De Italiaanse schrijver en journalist Roberto Saviano, die sedert de verschijning van zijn omstreden boek Gomorra over de Napolitaanse maffia in oktober 2006 onder politie-escorte leeft, is niet welkom in Napels, zo meldt AFP/TV5. Toen hij in de residentiële buurt Vomero in Napels via een immobiliënbureau een appartement wilde huren, stuitte hij op de afwijzing van de buren. Die zijn bevreesd dat de aanwezigheid van Saviano de rust en de veiligheid in de buurt op het spel zou zetten. Toen hij met zijn escorte het appartement bezocht, vroegen de buurtbewoners - waaronder veel magistraten en vrije beroepen - aan de eigenaar om Saviano af te wijzen. Het bericht werd uitgebracht door de Napolitaanse krant Il Mattino. Saviano was vroeger woonachtig in het centrum in Napels, maar na de publicatie van Gomorra, dat intussen in 20 talen is vertaald én een weinig verbloemende inkijk biedt in de praktijken van de maffia, leeft hij noodgedwongen ondergedoken. Hij ontving toen ook doodsbedreigingen van de maffia. Onder meer Umberto Eco riep op tot bescherming van Saviano.

Gomorra is zopas verfilmd door Matteo Garone en wordt in competitie gepresenteerd op het Filmfestival van Cannes. Zie ons eerder DPM-bericht en dit interview in Vrij Nederland. (DL)

Zie ook dit YouTube-interview met Saviano over Gomorra via Cafebabel.com:

Abram de Swaan ontvangt P.C. Hooftprijs

Vandaag, traditiegetrouw een dag na de sterfdag van P.C. Hooft, kreeg Abram de Swaan in de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag de P.C. Hooftprijs uitgereikt. Abram de Swaan (1942), die politicologie aan de Universiteit van Amsterdam en aan de Amerikaanse universiteiten Yale en Berkeley studeerde, schreef onder meer Amerika in termijnen (1968), Zorg en de staat (1989), Woorden van de wereld; het mondiale talenstelsel (2002) en de recente bundel essays over massaal geweld, Bakens in niemandsland. In 1973 promoveerde hij cum laude op het onderwerp coalitievorming. Hij werd hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam en in 2002 Universiteitshoogleraar Sociale Wetenschap. In 2007 ging De Swaan op emeritaat. Hij was redactielid van het studentenblad Propria Cures en redacteur van De Gids. Voor NRC Handelsblad schreef De Swaan wekelijks korte stukken. In 1999 verscheen een bloemlezing uit zijn publicaties, De draagbare De Swaan.

De P.C. Hooftprijs voor Letterkunde (60.000 euro waard) behoort tot de belangrijkste literatuurprijzen in het Nederlandse taalgebied. Deze oeuvreprijs wordt jaarlijks afwisselend toegekend voor proza, essayistiek en poëzie. De bekendmaking van de winnaar gebeurde al in december 2007 (zie ook hier). In de jury zetelden voor deze editie Dirk van Delft, directeur van Museum Boerhaave, columnist en hoogleraar theoretische sterrenkunde Vincent Icke, columnist en universitair docent Amanda Kluveld, schrijfster en sociaal psycholoog Beatrijs Ritsema en publicist René van Stipriaan. Het juryverslag roemde “De Swaans onstilbare nieuwsgierigheid, die uiteindelijk de begrenzingen van zijn vakgebied verre te buiten gaat” als een van zijn grootste kwaliteiten. “Uit alles wat hij schrijft spreekt een grote maatschappelijke betrokkenheid, zonder dat hij op enige ideologische vooringenomenheid valt te betrappen.”

Op Literatuurplein.nl hadden Iris en Klaas Koppe met de wetenschapper een levendig interview: “Ik vind het fijn dat ik die literaire prijs gekregen heb omdat ik zo netjes schrijven kan, maar ik kom uit de hoek van de sociale wetenschap, zo kijk ik, dat is wat ik te vertellen heb. Dat is zo’n rijke achtergrond, daar kan ik nog een millennium mee voort.” (HC)

Roep om eerste vrouwelijke Poet Laureate in Groot-Brittannië

In Groot-Brittannië is een geanimeerd debat opgelaaid over de Poet Laureate, zeg maar de Britse dichter des vaderlands. De organisatrice van een van de belangrijkste Britse poëziefestivals dringt er op aan dat er nu eindelijk ook eens een vrouwelijke Poet Laureate wordt benoemd, zo schrijft The Independent. Sinds de functie in 1668 officieel in het leven werd geroepen en John Dryden zich de eerste Poet Laureate mocht noemen, voerden in de voorbije 340 jaar 22 mannelijke dichters de prestigieuze titel, waaronder zwaargewichten als William Wordsworth en Ted Hughes. Momenteel wordt de ceremoniële functie ingevuld door Andrew Motion, maar diens mandaat loopt volgend jaar af.
Chloe Garner van het Ledbury Poetry Festival heeft nu een dramatische oproep gericht aan de Britse bewindslieden én de koningin om dit door de eeuwen heen opgestapelde onrecht te herstellen. In een brief aan de Queen, premier Gordon Brown, Toryleider David Cameron en Culture Secretary Andy Burnham vraagt ze om ditmaal een vrouw te benoemen. De dame lanceert een campagne om de aanduiding te laten samenvallen met de start van het literaire festival in juli volgend jaar. "De procedure verhindert geenszins dat een vrouw wordt aangeduid. Er zijn verschillende uitstekende vrouwelijke dichters van alle generaties die in Groot-Brittannië schrijven en performen." Garner wijst erop dat dichteressen als Sylvia Plath, Christina Rossetti en Elizabeth Barrett Browning in het verleden stelselmatig over het hoofd werden gezien. "De vrouwelijke bijdrage tot de poëzie is systematisch ondergewaardeerd, zoals het geval is in diverse kunsttakken, terwijl er zo'n vrouwelijke poëziegiganten zijn geweest." In haar betoog merkt Cameron ook nog fijntjes op dat er nochtans wél koninginnen en een vrouwelijke premier is geweest in Groot-Brittannië, terwijl in de Verenigde Staten Clinton in de running voor het hoogste ambt.

De benoeming van de Poet Laureate - die bij allerlei officiële gelegenheden zijn dichtkunsten moet vertonen - gebeurt door de Britse regering, maar het selectieproces lijkt omgeven met enig mysterie. Critici noemen de procedure "arbitrair." Toen Ted Hughes overleed, wijzigde Tony Blair de procedure: de benoeming gold niet langer levenslang, maar voor tien jaar, waarna Andrew Motion werd benoemd. Hij zou het naar verluidt nipt gehaald hebben van de Schotse dichteres Carol Ann Duffy, die momenteel ook weer naar voren wordt geschoven.

Ook de namen van de dichteressen Lavinia Greenlaw (foto), Jackie Kay, Wendy Cope, Carol Ann Duffy, Fleur Adcock en Ruth Padel circuleren als mogelijke Poet Laureates. (DL)

Surrealistisch Manifest van André Breton scheert hoge toppen bij Sotheby's

In Parijs is op een veiling bij Sotheby's het Surrealistisch Manifest van André Breton (1896-1996) onder de hamer gegaan. De enige gekende, nog complete versie van het manuscript ging van de hand voor 3,2 miljoen euro (zonder kosten), in een pakket met acht andere manuscripten van surrealismepaus Breton, zo meldt France 3. Daaronder bevond zich ook dat van het volgens de "écriture automatique" geschreven Poisson soluble (uitgeverij Simon Kra in 1924) met 32 teksten. Aanvankelijk werden de stukken apart op de veiling aangeboden, waarbij het beruchte manifest 740.000 euro haalde. Vervolgens startte Sotheby's de procedure van verkoop met zogenaamde "faculté de réunion" op, wat tot een nieuw opbod leidde.

Het geheel van teksten is uiteindelijk verworven door de Franse verzamelaar Gérard Lhéritier, de stichter van het Musée des lettres et manuscrits te Parijs. De man verklaarde zich achteraf "zeer, zeer gelukkig." "Mijn vrees was dat de negen manuscripten verspreid zouden geraken. Maar nu blijven ze verenigd én in Frankrijk en vanaf juni zullen ze te zien zijn in ons museum, in een speciale vitrine", zo beloofde Lhéritier. Kenners vermoedden vooraf dat de opbrengst van het Manifest tussen de 300.000 en 500.000 euro zou belopen, een bedrag dat dus flink overtroffen werd.

De Franse schrijver en kunstenaar Breton, groot orakel én vaak ook dwingeland van het surrealisme, publiceerde het geruchtmakende manifest van 21 pagina's in 1924. De nu geveilde versie is afkomstig uit de nalatenschap van de familie van Simone Collinet, Bretons eerste echtgenote. Zie ook ons eerder bericht. (DL)

Gerda Dendooven houdt Annie M.G. Schmidtlezing

De Vlaamse illustratrice en schrijfster Gerda Dendooven zal op woensdag 4 juni de negende Annie M.G. Schmidtlezing voor haar rekening nemen. De titel van haar lezing is Lege dozen, halve kinderen, zo meldt het Nederlands Fonds voor de Letteren. De avond wordt georganiseerd in het kader van de bijzondere leerstoel kinder- en jeugdliteratuur.

De Vlaamse illustratrice Gerda Dendooven kreeg voor haar oeuvre in 2004 de Prijs van de Vlaamse Gemeenschap voor Jeugdliteratuur vanwege Mijn mama, terwijl ze in 2007 de Boekenpauw kreeg voor Het verhaal van Slimme Krol. Dendooven is in Vlaanderen in 2007 benoemd tot Kinderconsul door de Stichting Lezen. De Kinderconsul moet in woord en geschrift volwassenen aan het denken zetten over de manier waarop zij met kinderen omgaan. Kaarten voor de Annie M.G. Schmidtlezing zijn te bestellen via de e-mail van het secretariaat van de opleiding Nederlands ndd@let.leidenuniv.nl. De lezing vindt plaats op 4 juni in de Lokhorstkerk aan de Pieterskerkstraat 1 te Leiden vanaf 20 uur. Zie meer info bij Leesplein. (DL - foto Kristof Ghyselinck)

Protest tegen afbraak geboortehuis Gerard Walschap

Er rijst protest op tegen de sloop van het geboortehuis van de Vlaamse schrijver Gerard Walschap (1898-1998), die binnenkort zou plaatsvinden, nadat het gemeentebestuur van Londerzeel een sloopvergunning aan de eigenaars afleverde (zie ons bericht van vrijdag jl.). De PEN Club Vlaanderen , de Vlaamse Auteursvereniging en het Louis Paul Boongenootschap trekt in een open en lichtjes pathetische brief aan de pers fel van leer tegen de beslissing.
Het pand in het centrum van de deelgemeente Sint-Jozef is al geruime tijd in lamentabele staat en staat al zeven jaar onbewoond. Ook als er een nieuw gebouw komt, moet de gedenkplaat of een verwijzing naar de schrijver blijven, zo meldde het stadsbestuur.

"Met verbazing die al gauw overging in verbijstering hebben wij vernomen dat de gemeente Londerzeel vast van plan is om het geboortehuis van Gerard Walschap met de grond gelijk te maken", zo reageren Geert van Istendael en Koen Stassijns namens de verenigingen. "De afbraak zou het dorpsgezicht in Londerzeel-Sint-Jozef zeer ten goede komen, zo luidt de argumentatie. Wel wil men denken aan een kleine bibliotheek en een buurtcafé en men wil ook in het nieuwe gebouw naar de schrijver verwijzen. Wij zijn natuurlijk altijd verheugd als een dorp of een stad een nieuwe bibliotheek, hoe klein ook, wil openen. [...] We zijn geen zure puriteinen die vinden dat caféleven en cultuurleven niet kunnen samengaan. [..] Want dankzij Gerard Walschap is voor een breed publiek de Londerzeelse volksmens van vroeger ook vandaag en morgen springlevend en krachtig en vol levensvreugde en humor."

Maar: "Hoe is het toch mogelijk dat een gemeentebestuur zo geheel géén consideratie vertoont voor het allerbeste dat uit die gemeente voortkwam?", vervolgt het persbericht, met een verwijzing naar de eer die belangrijke schrijvers in binnen- en buitenland vaak wél krijgen en de manier waarop daar geboortehuizen worden beschermd. "Wij zijn niet alleen verbijsterd, wij zijn ook diep teleurgesteld. Blijkbaar laat het literaire patrimonium een gemeentebestuur in Vlaanderen ijskoud. [...] Heeft Vlaanderen dan niet gevochten, op een waardige, democratische manier, tientallen jaren lang, gevochten om de elementairste rechten te verwerven voor zijn taal?" En nu die taal vanzelfsprekend is, nu Vlaanderen een zelfstandig gewest, een zelfbewuste gemeenschap is, nu wil een Vlaams gemeentebestuur het patrimonium van die taal op zijn grondgebied afbreken. Overspannen nationalisme is altijd uit den boze, maar enige daadwerkelijke trots op een van onze grootste schrijvers kunnen we zeer wel gebruiken."
Van Istendael en Stassijns vragen nu aan de Minister van Cultuur of hij in overleg met de gemeente Londerzeel, niet kan overwegen het geboortehuis van Gerard Walschap aan te kopen. "Dat kan niet veel geld kosten, nietwaar, aangezien het zo vreselijk vervallen is. Werkelijk, U mag niet toestaan dat het geboortehuis van Gerard Walschap zomaar tot puin wordt gebeukt", zo luidt de bede.

De gemeente Londerzeel eert Walschap tweejaarlijks met de Gerard Walschapprijs voor proza. (DL)

Michel Houellebecq wordt opgevoerd als goeroe

De Franse schrijver Michel Houellebecq zal dit najaar weer opduiken in de rentrée littéraire, zo meldt Lire. Niet met een nieuw boek, maar wél als romanpersonage. Onder de naam Traum wordt hij de hoofdrolspeler in de roman Arkansas van Pierre Mérot, die zal verschijnen bij uitgeverij Robert Laffont. Hij zal er in optreden als een soort goeroe, allicht met een knipoog naar Houellebecqs roman La possibilité d'une île.

Mérots werk toont enige verwantschap met dat van Houellebecq. Zeker in Mammifères gingen seksualiteit, dronkenschap en weerzin een even bizar en heilloos triootje aan, waarbij ook de invloed van Charles Bukowski en Georges Bataille leesbaar was. Voor het boek ontving hij in 2003 de Prix de Flore, in 1996 ook aan Houellebecq toebedeeld.

Houellebecq werd onlangs onder vuur genomen door zijn gehate 83-jarige moeder Lucie Ceccaldi, die op de proppen kwam met L'Innocente, een boek over de opvoeding van haar vuilbekkende en controversiële schrijvende zoon, zie ons eerder bericht. De schrijver gaf geen krimp. Hij werkt intussen gestaag door aan de verfilming van La possibilité d'une île, zie hier én deze website waar het verontrustend stil is geworden. (DL - beeldcollage Psychic Chic)

EXTRA: in deze YouTubeclip hoor je Michel Houellebecq als zanger aan het werk, terwijl hij een van zijn gedichten reciteert: Playa Bianca

Commonwealth Prize toebedeeld aan Frans-Canadese auteur Lawrence Hill

De Afrikaans-Canadese auteur Lawrence Hill heeft de Commonwealth Prize op zijn naam geschreven met zijn roman The Book of Negroes, zo meldt The Guardian. Het boek is gebaseerd op het ware verhaal van een Malinese vrouw die vanuit de slavernij in Afrika terechtkomt in South-Carolina, maar later terugkeert naar Afrika. De prijs is 10.000 pond waard. De auteur was erg opgetogen met de bekroning "because its history mirrors my protagonist's journey from oppression to liberation." Merkwaardig is dat de roman in de Verenigde Staten is verschenen onder een andere titel: Someone Knows my Name, omdat de uitgever The Book of Negroes een te "opruiende" titel vond.

De Commonwealth Prize for the first novel is dan weer toegekend aan de schrijfster Tahmima Anam, afkomstig uit Bangladesh, voor haar boek A Golden Age, dat ook al eerder op de shortlist stond van de Guardian first book award. In A Golden Age wordt het verhaal verteld van een familie die de gevolgen ondergaat van de oorlog in Bangladesh in 1971.

De Commonwealth Writers' Prize is ingesteld in 1987 en is bestemd voor een Engels boek, afkomstig van een auteur die tot een van de 53 landen van het Commonwealth behoort. Onder de vorige laureaten bevinden zich fameuze namen als Rohinton Mistry, Peter Carey en J.M. Coetzee. Vorig jaar ging de prijs naar de Nieuw-Zeelandse auteur Lloyd Jones' en zijn veelgeprezen Mister Pip, een boek dat later ook op de shortlist van de Booker Prize belandde, zie ons eerder bericht. (DL)

Arthur Rimbaud krijgt gedenkteken in stad Harderwijk

De Franse dichter Arthur Rimbaud (1854-1891) krijgt in het voorjaar van 2009 een gedenkteken in de Nederlandse stad Harderwijk, zo meldt De Stentor. Liefhebbers van de poëzie van Rimbaud hebben zich daar al enige tijd verenigd in een Arthur Rimbaud Comité, om zijn kortstondig verblijf in de stad in herinnering te brengen.

Rimbaud verbleef in het jaar 1876 precies 23 dagen in Harderwijk. Dat had zo zijn redenen: omdat hij naar het Verre Oosten wilde, had hij zich samen met 1.093 andere Franse huurlingen ingekwartierd in het Koninklijk Nederlands Indisch Leger, dat militairen zocht om in Atjeh te vechten. In Harderwijk werd hij klaargestoomd voor zijn missie met onder meer "zwemles, onderricht in hygiënische regels en kennis van het wapen." Vanuit het Koloniaal Werfdepot in Harderwijk vertrokken de militairen, onder wie Rimbaud. Hij arriveerde aan boord van het schip "de Prins van Oranje" als fuselier van het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger op Java. Maar na aankomst op 23 juli in Batavia, het huidige Jakarta, deserteert hij al op 15 augustus. Hij laat de Nederlandse kolonie achter zich op 30 augustus 1876. Pas later dook hij weer in Europa op.
De reis van Rimbaud die in Harderwijk begon, luidt de start in van zijn ontdekkingsreizigerschap en het einde van zijn 'carrière' als dichter, na Une saison en enfer. Van na de Harderwijkse periode zijn geen gedichten meer van Rimbaud bekend. Net dat gegeven wil het Arthur Rimbaud Comité in de schijnwerper plaatsen met een gedenkteken, zo zegt voorzitter Jos Kunne: "Harderwijk zie ik als een scharnierpunt in Rimbauds leven. De dichter had zijn meesterwerken geschreven. Hij was klaar met de literatuur. Hij werd wereldreiziger. Met het gedenkteken willen we het verblijf van Rimbaud in Harderwijk en zijn betekenis voor de literatuur levend houden." Zie meer informatie in dit bericht bij De Contrabas. (DL)

Boekenprogramma Uitgelezen viert vijfde verjaardag

Het gezamenlijk door de Gentse Vooruit en de krant De Morgen georganiseerde boekenprogramma Uitgelezen bestaat vijf jaar, en dat is een eeuwigheid in het volatiele boekenlandschap. Komende woensdag 21 mei gaat in de Vooruit daarom een feesteditie en receptie door, voor de gelegenheid in de Theaterzaal. Gastvrouw Fien Sabbe ontvangt, naast de vaste panelleden Anna Luyten en Jos Geysels, dit keer VRT-journaliste Phara de Aguirre en ex-premier Guy Verhofstadt. Het panel becommentarieert De Lammeren van Mustafa Kör, Exit Geest van Philip Roth en Niet Opnieuw van SAM Menen-School zonder Racisme. De drie boeken zijn voor deze feestuitgave speciaal gekozen door het publiek. Daarna vertellen de panelleden honderduit over hun favoriete boeken. Gorki-voorman Luc De Vos en de zangeressen van Zita Swoon en Arsenal, Kapinga, Leonie en Eva Gysel, zorgen voor de toonzetting. Zak zorgt voor cartoons. In de vijf jaar Uitgelezen werden 124 boeken besproken, die op Librarything netjes opgelijst zijn. (HC)

Ian Flemingjaar barst in alle hevigheid los

In Groot-Brittannië zijn de festiviteiten naar aanleiding van de honderdste verjaardag van Ian Fleming (1908-1964) nu helemaal op volle toeren gekomen. Sinds 17 april al loopt in het Londense Imperial War Museum For Your Eyes Only, een tentoonstelling over Fleming en Bond. Op 28 mei, de geboortedag van de schepper van de flegmatieke topspion, verschijnt de nieuwe Bondroman, Devil May Care, in zes weken geschreven door Sebastian Faulks (zie ook ons vorige bericht). Het verhaal speelt zich af in 1967 en volgt chronologisch op The Man with the Golden Gun. In het najaar wordt de door allerlei onheil achtervolgde nieuwe 007-film Quantum of Solace verwacht, terug met Daniel Craig in de hoofdrol .
De belangrijkste Britse kranten grijpen de gelegenheid aan om Bond en Fleming omstandig te belichten. The Observer komt met een Bond Dossier, vol hoogst wonderlijke weetjes en anekdotes. Iemand telde het na: James Bond heeft met zijn licence to kill meer dan 150 moorden gepleegd en met 44 vrouwen geslapen. Driekwart van hen wilde hem (erna) van kant helpen. The Guardian draait de rollen om en laat zeven vrouwelijke auteurs het fenomeen Bond bekijken. Lynn Barber komt er tot de enigszins verrassende conclusie dat Bond homoseksueel is. The Times brengt een reader’s guide over de 14 Bondverhalen die Fleming tussen 1952 en 1966 in zijn huis Goldeneye op Jamaica schreef. Fleming was een intuïtieve schrijver en ging het niet ver zoeken, voor plot en thema’s kon hij rijkelijk putten uit zijn (oorlogs)verleden als geheim agent. Voor de naam van zijn personage speelde hij leentjebuur bij James Bond, een gerenommeerd Amerikaans ornitholoog en auteur van A Field Guide to the Birds of the West Indies, het boek dat op de plank in zijn schrijfkamer stond.
The Telegraph laat verzamelaar Joseph Connely aan het woord over de eerste drukken en moeilijk te vinden Fleming-wissewasjes en Bond-boekengrut. “These days Bond is about as collectable as you can get.” Een eerste druk van Casino Royale kost al gauw 20.000 pond. Interessant in The Telegraph is ook de Bond-topografie in ‘The Ian Fleming Map of Britain’, met een overzicht van adressen in leven en werk.
De boeken van Ian Fleming verschenen in het Nederlands onder meer als Zwarte Beertjes met de onvolprezen omslagen van Dick Bruna. (HC)

Amsterdamse binnenstad ingepalmd door 's werelds grootste boekenmarkt

In het kader van Amsterdam Wereldboekenstad vormde de binnenstad van Amsterdam zondag het toneel voor wat volgens de organisatoren 's werelds grootste boekenmarkt moet geweest zijn, zo meldt ANP via Trouw. Het ging om een lint van vijf kilometer boekenkramen, in totaal zo'n negenhonderd kramen met een aanbod variërend van literatuur en strips tot theologische boeken. Het parcours liep van het Waterlooplein tot aan het Centraal Station.
De organisatoren hebben geen precieze bezoekersaantallen bekendgemaakt, maar een woordvoerdster maakte er gewag van dat het "de hele dag prima gelopen'' had. "Veel mensen kwamen kijken, het was een erg gemoedelijke, rustige en gezellige sfeer. Het mooie weer heeft duidelijk bijgedragen aan het plezier.''

Op 6 juli vindt in Dordrecht ook de jaarlijkse boekenmarkt plaats, die telkens zeer de moeite is en ook vrijwel het hele oude stadscentrum inpalmt. Het thema is dit jaar fotografie en film, de standhouders zijn uitsluitend professionele antiquaren. (DL - foto Edward van Eis)

Papierman(d) - aflevering 42

Rubriek met bijeengegaarde letterlinks & essayistiek & kleinere wetenswaardigheden:

**In The Village Voice mogen schrijvers 'their Favorite Obscure Books' kiezen, onder meer John Banville, Donna Tartt, Rick Moody en George Pelecanos kwijten zich van de opdracht.

**Na zijn bekroning met de Independent Foreign Fiction Prize voor Omega Minor wordt Paul Verhaeghen nu ook gerecenseerd in The New Statesman.

**Pierre Assouline op zijn blog La république des livres tweemaal over de Belgen en de oorlog, aan de hand van Jonathan Littell en zijn Degrellestudie Le sec et l'humide én van Alain Berenbooms nieuwe roman Périls en ce royaume.

**Lettre à mon juge van Georges Simenon op de planken in Parijs, zie Le Monde.

**Luc Sante op zijn blog over 'the implosion of Belgium'.

**In Slate staat dit amusante stuk over de kunst van het literair tijdverliezen: It's All in My Head. Did Truman Capote and Ralph Ellison have writer's block—or were they just chronic procrastinators? En: 'great novels about wasting time.'

**Claire Armitstead, jurylid van de Samuel Johnson Prize, doet in The Guardian een boekje open over haar jureringswerk en de lusten en de lasten van overstelpt te worden met kartonnen dozen vol boeken.

**De schrijfkamer van Anne Enright, bezocht en gefotografeerd door The Guardian.

**Ook The New Yorker heeft sinds kort de smaak van het literaire bloggen te pakken, lees ook de verklaring voor de naam The Book Bench.

**De apocalyptische literatuur is in bloei in de moslimwereld na 9/11, een verontrustende tendens volgens de Franse vorser Jean-Pierre Filiu, die er een boek over schreef: L'Apocalypse dans l'Islam, zie TV5.

**De Italiaanse schrijver Sebastian Vassalli vergelijkt Veltroni en Berlusconi in de Neue Zürcher Zeitung.

**De nieuwe roman van Dimitri Verhulst zal Godverdomse dagen op een godverdomse bol heten en de oorlog is er een voornaam thema in. Hij leest er een fragment uit voor op Colliteral Damage, een evenement dat Behoud de Begeerte en Toneelhuis Antwerpen brengen naar aanleiding van de voorstelling Atropa. De wraak van de vrede. Colliteral Damage biedt een bloemlezing uit de oorlogsliteratuur. Rode draad van het programma is het boek Ik ben een deserteur: mijn vlucht uit het leger in Irak van Joshua Key. Acteurs grasduinen in de oorlogsliteratuur en Tom Lanoye, de auteur van Atropa, leest uit onder meer Ten Oorlog, Niemands Land en Overkant.

**Jos Van den Bergh, de eindredacteur van het Canvascultuurprogramma Lux xl, verkast naar het MuHKA, waar hij deze zomer coördinator programmering wordt, zo meldde De Morgen. Dat zijn mogelijk nog meer kopzorgen voor het boekenprogramma dat Canvas en de VPRO in de steigers hebben staan. Van den Bergh zou zich namelijk over dat programma ontfermen. Eerder trok het Vlaams-Nederlands huis deBuren zijn eerder toegezegde steun terug.

**Een Britse man die in 2001 diverse 16de en 17de eeuwse middeleeuwse kaarten stal uit de Deense nationale bibliotheek, toont berouw, zie The Copenhagen Post. Hij moet wel een flinke tijd brommen. (DL) [foto Chris Engman, zie meer hier]

Bibliotheek evolutiebioloog Stephen Jay Gould naar Stanford én op internet

De weduwe van Stephen Jay Gould (1941-2002) heeft de unieke collectie boeken, manuscripten, brieven en gelabelde artefacten en specimina van de gecelebreerde natuurschrijver aan het Department of Special Collection van de Stanford University geschonken met het oog op digitalisering. De collectie is zopas op de campus aangekomen en omvat vele natuurhistorische pareltjes, zo meldt de universiteit met gepaste trots. Stephen Jay Gould was van 1967 tot aan zijn dood professor paleontologie, zoölogie en geschiedenis van de natuurwetenschappen aan de Harvard University. Onder meer met zijn vaak gebundelde columns in het tijdschrift Natural History werd Gould wereldwijd bekend én gecontesteerd. Vooral de these van het ‘punctuated equilibrium’, waarin hij stelt dat de evolutie met sprongen verliep, maakte veel wetenschappelijke discussie los, ook al is die nu grotendeels geconsacreerd. Boeken van hem die in het Nederlands verschenen zijn onder meer De gok van de evolutie, De mens gemeten, Wonderlijk leven en De duim van de panda. In Nederland verwierf Gould ook bekendheid door zijn deelname aan het tv-programma Van de schoonheid en de troost (2000).

De verzameling boeken van Gould is volgens de weduwe “een definitieve bibliotheek van de vroege geschiedenis van de paleontologie”, met onder andere 1500 zeldzame en oudere folianten, sommige uit de vijftiende eeuw, en meer dan 8000 recente titels en tijdschriften die nog niet allemaal zijn geïnventariseerd. Opmerkelijk is dat Gould zelf van zijn eigen gecatalogiseerde bibliotheek een kleine plattegrond had getekend. In de meeste van zijn boeken maakte Gould met potlood aantekeningen, wat de collectie in relatie met zijn eigen onderzoek en teksten nog waardevoller maakt. En het is daarom ook dat de weduwe besliste de collectie integraal aan Stanford te schenken, en niet aan de alma mater van Gould, Harvard. Bedoeling is dat Stanford de boeken zal digitaliseren, inclusief de marginalia, en voor iedereen op het internet zal aanbieden. Volgens de weduwe zag Gould in “dat zijn ideeën veel meer impact zouden hebben als ze voor iedereen toegankelijk zouden worden gemaakt”. Naast zijn boeken zouden ook alle teksten van Gould zelf gratis online komen, die in combinatie met de bronnen tot nieuwe inzichten zou kunnen leiden. (HC – foto 2: artefacten uit Goulds verzameling)

Theatergezelschap De Tijd monteert teksten van Paul Auster

Het Vlaamse theatergezelschap De Tijd brengt komende dinsdag 20 mei een bloemlezing uit het werk van de Amerikaanse auteur Paul Auster (1947). De lezing in het Antwerpse Café RoodWit is een opwarmertje voor de voorstelling auster/it don’t mean a thing if it ain’t got that swing die acteurs Jurgen Delnaet en Rosa Vandervost van De Tijd maken en die op 30 mei in première gaat in het Cultureel Centrum Berchem. Paul Auster is de auteur van onder meer The New York Trilogy (1985-86), Moon Palace (1989) en The Brooklyn Follies (2005). Regelmatig schrijft en regisseert hij ook films (Smoke, Blue in the Face, Lulu on the Bridge). Zijn meest recente prent, The Inner Life of Martin Frost, komt Auster binnenkort in Brussel voorstellen (zie hier).
auster/it don't mean a thing if it ain't got that swing is de tweede samenwerking van Rosa Vandervost en Jurgen Delnaet. De Tijd: "Twee jaar geleden begonnen ze te selecteren uit het gehele prozawerk van Paul Auster. Jurgen Delnaet vertaalde zelf de fragmenten. In 2008 monteren en hermonteren ze - tot op de laatste minuut - een selectie van tekst en videomateriaal met een schijn van autobiografie. Twee acteurs transformeren stapels romans, uren beeldmateriaal met hun stem en lijf in een overload aan leven." (HC)

Werk van slechtste dichter ter wereld scoort hoog op veiling

Het werk van William Topaz McGonagall (1825-1902), die wordt beschouwd als "'s werelds slechtste dichter", mag zich de laatste tijd verheugen in een revival. Het bewijs daarvan is nu ook geleverd op een veiling van Lyon and Turnbull Auctioneers in Edinburgh. Daar ging een bundel met 35 gedichten van McGonagall van de hand voor 8.300 euro, zo meldt The Guardian. In de 19de eeuw raakte de schobbejak-dichter zijn hortende pennevruchten amper aan de straatstenen in Dundee kwijt. De dichter werd destijds openlijk beschimpt en zo slecht bevonden dat hij steeds een paraplu bij zich had. Zodoende kon hij zich beschermen tegen de rotte tomaten waarmee hij regelmatig na voorlezingen werd bekogeld.

Het aangeboden lot omvatte niet zijn bekendste gedicht The Tay Bridge Disaster (1879), maar wél bijvoorbeeld The Sunderland Calamity ("As soon as the catastrophe became known throughout the boro'/The people's hearts were brim-full of sorrow") en Women's Suffrage ("But the time is not far distant, I most earnestly trust/When women will have a parliamentary vote/And many of them, I hope, will wear a better petticoat"). McGonagall had overigens een sterke voorkeur voor het beschrijven van catastrofes. De veilingmeesters toonden zich erg opgezet met de opbrengst van de gedichten. The Guardian wijst erop dat het afgehamerde bedrag bijvoorbeeld hoger ligt dan dat voor een complete originele editie met 20 episodes van Dickens' Nicolas Nickleby, die in 2001 werd geveild.

In Schotland ijveren fans van McGonagall, die in barre armoede stierf, ervoor dat hij wordt opgenomen in het pantheon van literaire grootheden (zie ons eerder bericht, net als dit bericht over al even 'slechte dichters'). Zie ten slotte deze beschouwing over Mc Gonagalls werk en deze excursie in The Independent. (DL)

Gentse MIAT-bibliotheek loopt waterschade op

In Gent heeft de bibliotheek van het Museum van Industriële Archeologie en Textiel (MIAT) serieuze waterschade opgelopen, als gevolg van de zware wolkbreuk van donderdagavond. Dat meldt deredactie.be. Ook de rest van het gebouw heeft met wateroverlast te kampen gehad. Het museum hoopt de waardevolle boeken te kunnen redden door ze te vriesdrogen. Het MIAT bl